Έφυγε από τη ζωή ο ηθοποιός, σκηνοθέτης, σεναριογράφος, ποιητής και τραγουδοποιός Νίκος Καλογερόπουλος, σε ηλικία 74 ετών.
Ο Νίκος Καλογερόπουλος γεννήθηκε στα Φιλιατρά την 1η Αυγούστου 1952. Σπούδασε στην Αθήνα, στη σχολή θεάτρου του Κωστή Μιχαηλίδη. Το πρώτο του θεατρικό έργο είχε τίτλο «Ο μπαμπούλας» (1976) και παίχτηκε στο θέατρο ΚΑΒΑ.
Στην τηλεόραση έκανε το ντεμπούτο του, στη μεταφορά του έργου του Νίκου Καζαντζάκη « Ο Χριστός ξανασταυρώνεται», του 1975. Ακολούθησαν κι άλλες τηλεοπτικές σειρές όπως «Ο φωτογράφος του χωριού » (1977), το «Οι παραστρατημένοι » και το «Μεθυσμένη πολιτεία » (1980). Το 1980, συμμετείχε και σε έναν μικρό ρόλο στην ταινία «Θανάση σφίξε κι άλλο το ζωνάρι». Στην τηλεόραση συμμετείχε και σε άλλες σειρές όπως: το «Χαίρε Τάσο Καρατάσο » (1985), το «Όλη η δόξα όλη η χάρη » (1989), «Στο κάμπινγκ » (1989), το «Ερασιτέχνης άνθρωπος » (1999) κ.ά.

Από το 1980 που ξεκίνησε η κινηματογραφική του καριέρα έχει συνεργαστεί με σπουδαίους σύγχρονους σκηνοθέτες, όπως τον Νίκο Περάκη, τον Θόδωρο Μαραγκό, τον Κώστα Φέρρη, τον Νίκο Ζαπατίνα κ.ά. Ενώ, ως σκηνοθέτης συνεργάστηκε με τον Γιώργο Κιμούλη, τον Ηλία Λογοθέτη, τον Αντώνη Καφετζόπουλο κ.ά
Το 1981 πρωταγωνίστησε στην ταινία «Μάθε παιδί μου γράμματα», όπου κέρδισε το βραβείο Β’ Ανδρικού Ρόλου στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης.

Το 1982 συμμετείχε στην ταινία «’Αρπα Colla» και το 1983 ακολούθησε άλλη μία επιτυχημένη ερμηνεία στην ταινία «Ρεμπέτικο», όπου τιμήθηκε με το Βραβείο της Εξαιρετικής Ερμηνείας στο Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης. Το 1984 έπαιξε στην ταινία «Λούφα και παραλλαγή», ερμηνεύοντας τον ρόλο ενός φαντάρου, του Γιάννη Παπαδόπουλου. Από την ερμηνεία του αυτή κέρδισε το βραβείο Α΄ Ανδρικού Ρόλου στο Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης.
Ακολούθησαν κι άλλες ταινίες έως το 2011, οπότε έκανε το σκηνοθετικό του ντεμπούτο με την ταινία «Οι ιππείς της Πύλου», στην οποία έγραψε επίσης το σενάριο και τη μουσική, ενώ συμμετείχε και ως ηθοποιός.

Την αμέσως επόμενη χρονιά συμμετείχε στο ντοκιμαντέρ του Αντώνη Μποσκοΐτη «Κατερίνα Γώγου: Για την αποκατάσταση του μαύρου».

Τον Οκτώβρη του 2012 ο Νίκος Καλογερόπουλος δημιούργησε το «Τρενοτεχνείον» – ένα πολιτιστικό πολυχώρο 200 τ.μ., στεγασμένο σε ένα παλιό μηχανουργείο του ΟΣΕ στην Κυπαρισσία. Ο ιδιος ο Καλογερόπουλος περιέγραφε το «Τρενοτεχνείον» ως έργο που «έγινε από την τρέλα πέντε ανθρώπων που πίστεψαν ότι μπορούν να αλλάξουν τον κόσμο».

Το «Τρενοτεχνείον» πέρασε από περιόδους αναστολής λειτουργίας και επανεκκίνησης. Το 2018 “επαναλειτούργησε” μετά από διάλειμμα, με πρόγραμμα μουσικής, θεάτρου και κινηματογράφου εως και την παραμονή των Χριστουγέννων του 2024, όταν άγνωστοι εισέβαλαν στον χώρο – σπάζοντας τζάμι της κλειδωμένης κεντρικής πόρτας- και κατέστρεψαν σχεδόν τα πάντα στο εσωτερικό του: καρέκλες, τραπέζια, μουσικά όργανα, κάδρα, αφίσες, CD και αρχεία, αφήνοντας πίσω τους μια εικόνα βομβαρδισμένου τοπίου.

Το «Τρενοτεχνείον» ήταν ίσως το τελευταίο μεγάλο δημιουργικό στοίχημα του αντισυμβατικού καλλιτέχνη που δεν χώρεσε ποτέ σε καλούπια, «δημόσιες σχέσεις» και κατεστημένα.