Αφορμή για αυτή την ανάρτηση – παρέμβαση μου έδωσε η ανακοίνωση της δημοτικής παράταξης του δήμου Κορινθίων « Πράσινη Πόλη » με τίτλο «Δύο Χρόνια Οπισθοδρόμησης και Αυταρέσκειας στον Δήμο Κορινθίων » , όπου μεταξύ άλλων στηλιτεύει την αήθη επίθεση του Αντιδημάρχου Αθλητισμού Σταύρου Δανιήλ κατά γυναίκας δημοσιογράφου και ιδιοκτήτριας τοπικών μέσων ενημέρωσης.

Με την συγκεκριμένη δημοσιογράφο δεν λέμε ούτε «καλημέρα» και πολλές φορές έχω κριτικάρει δημόσια την δημοσιογραφική οπτική που καλύπτει ή αναλύει διάφορα πολιτικά γεγονότα  – όμως σε ότι αφορά την περί ης ο λόγος αήθη επίθεση που δέχθηκε απερίφραστα θεωρώ ότι  είναι η επιτομή της πολιτικής προστυχιάς απο τα «θηλαστικά» της εξουσίας.

Προφανώς αυτη η επίδειξη χυδαιότητας και ψευτομαγκιάς δεν είναι συντεχνιακό πρόβλημα των δημοσιογράφων αλλά αφορά τους πάντες γιατί έχει να κάνει κατευθείαν με τον πυρήνα της πολιτικής Σταυρέλη στο δήμο Κορινθίων.

Προεκλογικά είχαμε φιλοξενήσει τον κ. Σταυρέλη στην εκπομπή «Εν Δήμω »και θυμάμαι ότι είχε συμφωνήσει μαζί μου στο ότι η αυτοδιοίκηση λειτουργεί ως «σχολείο δημοκρατίας» για τους αιρετούς που εκπαιδεύονται στη διαχείριση των κοινών. Μάλιστα είχε ασκήσει έντονη κριτική στον τότε δήμαρχο Βασίλη Νανόπουλο λέγοντας ότι έχει την απόλυτη πολιτική ευθύνη  για την συμπεριφορά αντιδημάρχου του εφόσον δεν έχει προχωρήσει σε ανάκληση των καθηκόντων του.

Τώρα που έγινε δήμαρχος έχει αναθεωρήσει τις απόψεις του;

Η περίπτωση του Αντιδημάρχου Αθλητισμού δεν αποτελεί μεμονωμένο περιστατικό αλαζονικής αντίληψης εξουσίας στο δήμο Κορινθίων.

Τα συνεχή ξεκατινιάσματα στελεχών της παράταξης Σταυρέλη με πολίτες ή δημοσιογράφους (στο facebook) δείχνουν ότι ο πολιτικός τους λόγος συνεχώς  ολισθαίνει σε έναν κατήφορο δίχως τέλος και μάλιστα με ραγδαία επιτάχυνση που συμπαρασύρει και τον ίδιο τον δήμαρχο στον πολιτικό τους βούρκο.

Αν ο κ. Δανιήλ δεν έχει όπως λέει «καμιά κάψα να τον λένε αντιδήμαρχο και κανένα πρόβλημα να τον αποκαλούν Σταύρο – Σταυράκη – σταυρακα- Ρούλη από το Σταυρούλη » το σίγουρο είναι ότι έχει μπερδέψει το δημαρχείο με το καφενείο της γειτονιάς του.

Όπως μπέρδεψε και την άκρατη τρυφερότητα που κρύβεται μέσα στη λαϊκότητα των παρομοιώσεων της «Μπανιστηρτζούς » με τις δικες του σεξιστικές αφιερώσεις , που παραπέμπουν σε γλώσσα πεζοδρομίου…

Επίσης δεν μπορεί να τον ρωτάνε γιατί χρησιμοποίησε την λέξη «καυλαντίζω» κατά της συγκεκριμένης δημοσιογράφου και αυτός να απαντά : ότι καταλαβαίνει ο καθένας …

Ο καθένας μπορεί να καταλαβαίνει ότι το «Καυλαντίζω» παραπέμπει στο παιχνιδιάρικο κρασί του ιδιοκτήτη της Χασαποταβέρνας Γίδι ! Αυτό όμως εννοούσε ο κ. Δανιήλ και τον πίστεψε το όποιο άλλο πολιτικό «γίδι» του κ. Σταυρέλη;

Η ιστορία λέει ότι όταν η χυδαιότητα αντικαθιστά πλήρως τον πολιτικό λόγο τότε δεν αργεί να εισχωρήσει και στην εξουσία η οποία με τη σειρά της μετατρέπεται σε εξουσία της χυδαιότητας.

Αυτό το «σχολείο δημοκρατίας» θέλει να αφήσει ως παρακαταθήκη ο κ. Σταυρέλης;