Το πολιτικό πόκερ Σταματόπουλου με τον ΑΟΣΑΚ και το «κενό εξουσίας» στην Κόρινθο
Σε παρτίδα πολιτικού πόκερ για γερά νεύρα εξελίσσεται η μάχη για τον ΑΟΣΑΚ, με τον Σταματόπουλο να παίζει τα «ρέστα» του ως ο μοναδικός δήμαρχος-εκπρόσωπος στο Δ.Σ. του Οργανισμού.
Γιατί επέλεξε τώρα αυτή την υποψηφιότητα ο πολυπράγμων δήμαρχος Σικυωνίων; Και μάλιστα σε μια χρονική συγκυρία που το απερχόμενο Δ.Σ. του ΑΟΣΑΚ, στις 30 του περασμένου Οκτώβρη, ανακάλεσε ομόφωνα τη σύμφωνη γνώμη του επί αποφάσεων που αφορούν αρδευτικά έργα στη Στυμφαλία και τη Λαύκα, ζητώντας από τη Διεύθυνση Υδάτων την εκκίνηση της διαδικασίας ανάκλησης των ενιαίων αδειών χρήσης νερού – εκτέλεσης έργων, λόγω ουσιωδών αποκλίσεων και μη τήρησης των όρων αδειοδότησης;
Με αυτή την αδιαμφισβήτητα δυσάρεστη εξέλιξη για την αξιοπιστία της δημοτικής αρχής, που φέρει την απόλυτη πολιτική ευθύνη, πώς θα συνεργαστεί στο συλλογικό όργανο διοίκησης του ΑΟΣΑΚ, όπου τα πέντε από τα εννέα μέλη του ορίζονται από τον Συντονιστή της Αποκεντρωμένης Διοίκησης και είναι δημόσιοι υπάλληλοι;
Διαβλέπει άραγε ανακατατάξεις στο διοικητικό πλαίσιο της διαχείρισης του αγροτικού νερού σε επίπεδο Περιφέρειας και θέλει να «καπαρώσει» καρέκλα στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων; Ή μήπως στόχος του είναι να εργαλειοποιήσει την «ισχύ της βάνας» ως μέσο πολιτικού αντιπερισπασμού, προκειμένου να αποφύγει τον έλεγχο και ό,τι αυτός συνεπάγεται, σε περίπτωση που όντως έχουν γίνει αυθαίρετες αποκλίσεις-τροποποιήσεις των μελετών, με συνέπεια την αδυναμία άρδευσης των πεδινών περιοχών της Βόχας και γενικότερα της πεδινής Κορινθίας;
Μήπως διαβλέπει ότι οι κυβερνητικές πολιτικές στη διαχείριση των υδάτων οδηγούν με μαθηματική ακρίβεια στην ιδιωτικοποίηση του αγροτικού νερού και, ως έμπειρος παίκτης που διαθέτει τον απαιτούμενο πολιτικό ρεαλισμό του «επαγγελματία» της πολιτικής, παίζει την παρτίδα για πάρτη του;
Ή μήπως επιλέγει να κινηθεί σε διπλό ταμπλό: από τη μια πλευρά να κηρύσσει «πόλεμο κατά της ιδιωτικοποίησης προς τα έξω» και από την άλλη να προετοιμάζει μια «ιδιωτικοποίηση προς τα μέσα», ώστε να αποκτήσει την απόλυτη κυριαρχία πάνω στον υδάτινο πλούτο της Στυμφαλίας;
Τα «Φανερά Χαρτιά» και το Μέτωπο με τη Νεμέα
Στο τραπέζι αυτής της αναμέτρησης, ο Σταματόπουλος έχει ήδη ανοίξει τα φανερά του χαρτιά: την ηχηρή αντίσταση στην επέκταση της ΕΥΔΑΠ στην Κορινθία και τον κεκαλυμμένο δημόσιο σκεπτικισμό απέναντι στους περιφερειακούς σχεδιασμούς για τη δημιουργία Οργανισμού Διαχείρισης Υδάτων στα πρότυπα της Θεσσαλίας.
Μέχρι τώρα, σταθερός στρατηγικός σύμμαχός του σε όλη αυτή τη διαδρομή ήταν ο δήμαρχος Νεμέας, Κώστας Φρούσιος. Με όχημα και τη διαδημοτική συνεργασία τους στον «Δημόφιλο Α.Ε.», οι δύο δήμαρχοι θα μπορούσαν ίσως να χτίσουν ένα μέτωπο ισχύος που να ελέγχει τις πηγές της Στυμφαλίας και τη ροή του ΑΟΣΑΚ προς την πεδινή Κορινθία.
Έτσι θα μπορούσε να εξυπηρετηθεί και ο κεντρικός στόχος του Σταματόπουλου: να καθορίζει αυτός τους όρους του παιχνιδιού απέναντι στην Κόρινθο και το Βέλο-Βόχα, πριν η Περιφέρεια προλάβει να επιβάλει κεντρικούς διαχειριστικούς κανόνες. Αναφέρομαι σε ιδιωτικοοικονομικούς κανόνες που, όπως όλα δείχνουν, ο Νίκος Σταυρέλης αντιμετωπίζει μάλλον αδιάφορα, ενώ την ίδια στιγμή ο Θανάσης Μανάβης στο Βέλο-Βόχα φαίνεται να βρίσκεται σε κατάσταση… «αγρόν ηγόρασε»!
Βιάζεται, λοιπόν, να «κλειδώσει» την παρουσία του ως ο μοναδικός δήμαρχος στο Δ.Σ. του ΑΟΣΑΚ, πριν ο Περιφερειακός Οργανισμός Υδάτων πάρει την οριστική του μορφή και ο ΑΟΣΑΚ, όπως και οι ΤΟΕΒ, απορροφηθούν από αυτόν.
Με το ειδικό βάρος του μοναδικού δημάρχου στο Δ.Σ. του ΑΟΣΑΚ, ο Σταματόπουλος μπορεί να εμφανίζει τις μετέπειτα «επαναστατικές» κινήσεις του ως κεκτημένα της τοπικής κοινωνίας. Έτσι, η όποια προσπάθεια περιφερειακής παρέμβασης θα φαντάζει ως «εχθρική» κίνηση απέναντι στον δημόσιο χαρακτήρα του αγροτικού νερού, εγκλωβίζοντας την περιφερειακή αρχή σε μια αναπόφευκτη σύγκρουση με πολιτικό κόστος.
Αυτό το σενάριο θα έβγαζε «οφσάιντ» τον Σταματόπουλο, καθώς θα έδινε την ευκαιρία για ένα ηχηρό πολιτικό comeback όλων των δημάρχων, ώστε να είναι ισότιμοι συνομιλητές στο Δ.Σ. του ΑΟΣΑΚ, αναβαθμίζοντας τον πολιτικό τους ρόλο στη διαχείριση του αγροτικού νερού.
Αν οι Σταυρέλης και Μανάβης τολμήσουν να μπουν μπροστά, το πιο πιθανό είναι να συμπαρασύρουν και τον Κώστα Φρούσιο στον ίδιο δρόμο. Ο δήμαρχος Νεμέας δεν θα έχει πλέον το πολιτικό περιθώριο να διαχειριστεί τον «ποντιοπιλατισμό», αφήνοντας τον Σταματόπουλο να λειτουργεί ως υπερτοπικός δερβέναγας.

