Διαβάζοντας ένας ουδέτερος αναγνώστης – πολίτης όσα είδαν το φως της δημοσιότητας για τη συνεδρίαση λογοδοσίας της Δημοτικής Αρχής Σικυωνίων, που έγινε στις 9 Σεπτέμβρη στο Κιάτο, το μόνο σίγουρο είναι ότι θα αναρωτηθεί: «Μα, για το ίδιο Δημοτικό Συμβούλιο μιλάνε;».

Ίσως, αν είναι και λίγο περίεργος, να αναζητήσει το βίντεο της συνεδρίασης, που σχεδόν όλοι οι δήμοι της χώρας έχουν στα επίσημα sites τους, για να δει ιδίοις όμμασι τι ακριβώς ισχύει.

Αποτυπώνει την αλήθεια το επίσημο Δελτίο Τύπου που εξέδωσε η αντιπολίτευση με τίτλο «Λογοδοσία Δημοτικής Αρχής: Συγκεκριμένα ερωτήματα – πολλές υπεκφυγές αντί ουσιαστικών απαντήσεων», όπου τοποθετείται ανά θέμα, παραθέτοντας τα ερωτήματα που έθεσε και τις απαντήσεις που δεν πήρε;

Ή μήπως αποτυπώνει την αλήθεια το δημοσίευμα της ιστοσελίδας OTA Voice.gr, με τίτλο «Δ. Σικυωνίων: Καθαρές κουβέντες, διαφάνεια και απαντήσεις στην ειδική συνεδρίαση λογοδοσίας», το οποίο αναπαρήγαγε ο δήμαρχος από το προσωπικό του προφίλ στο Facebook λίγες ώρες μετά το Δελτίο Τύπου της παράταξης του Δημήτρη Πιστεύου;

Δεν ξέρω γιατί, αλλά εγώ, διαβάζοντας το δημοσίευμα που ανάρτησε ο δήμαρχος, στο μυαλό μου ήρθε η καυστική διαπίστωση του αριστερού διανοητή Μαξ Χορκχάιμερ: «Όσο πιο σκοτεινά είναι τα πράγματα γύρω από την εξουσία, τόσο πιο έντονα φωτίζονται τα πληρωμένα της φερέφωνα». Και θα εξηγήσω γιατί.

Ξεκινάμε από το Αλιευτικό Καταφύγιο Κιάτου. Η δημοσίευση του OTA Voice.gr λέει ότι ο δήμαρχος παρουσίασε το συνολικό αναπτυξιακό όραμα για την παραλιακή ζώνη. Λέει ότι το Αλιευτικό Καταφύγιο είναι κομβικός πυλώνας, μιλάει για εκσυγχρονισμό υποδομών και ότι θα γίνει σημείο αναφοράς για ολόκληρο τον Κορινθιακό.

Ωραία λόγια. Ομολογουμένως, εντυπωσιακά!

Δεν απαντούν, όμως, στο κεφαλαιώδες ερώτημα:

Πώς ελέγχεται η εξουσία όταν οι ηγέτες μεταθέτουν την κριτική από το παρόν στο μέλλον;

Δηλαδή, γιατί δεν μας είπε ο κ. Σταματόπουλος, στα δεκαπέντε χρόνια που είναι δήμαρχος στο Κιάτο, ποια ήταν η παραγωγική υπεραξία του Αλιευτικού Καταφυγίου Κιάτου στον πρωτογενή τομέα της αλιείας, στην ορθολογική σύνδεσή του με το τουριστικό προϊόν, αλλά και στους διαφανείς τρόπους παραχώρησης δικαιώματος χρήσης σε ιδιωτικές επενδύσεις.

Για λογοδοσία μιλάμε και όχι για προεκλογική ομιλία υποψηφίου δημάρχου. Η λογοδοσία κρίνεται από τα χειροπιαστά αποτελέσματα – το «ταμείο» – και τα πεπραγμένα, και όχι από τις υποσχέσεις, τα μεγάλα λόγια ή τα «οράματα» που παρουσιάζει κανείς για το μέλλον.

Με απλά λόγια: ένας δήμαρχος δεκαπέντε χρόνων κρίνεται για το τι έκανε, όχι για το τι σκοπεύει να κάνει.

Αλλά και πέρα από αυτά, ο Δημήτρης Πιστεύος τον ρώτησε και για το σήμερα, συγκεκριμένα: πού ακριβώς θα μπουν οι δύο πλωτές εξέδρες πρόσδεσης που ενέκρινε το Δημοτικό Λιμενικό Ταμείο με την απόφαση 18/2026;

Ο κ. Σταματόπουλος απάντησε που δεν θα μείνουν: μετά το εννεάμηνο, λέει, φεύγουν, με έξοδα των εταιρειών.

Που θα σταθούν στο μεταξύ, δεν είπε.

Δεν είπε, επίσης, τι σημαίνει «διερχόμενο σκάφος» όταν δεν υπάρχει χρονικό όριο παραμονής. Ό,τι θέλει σημαίνει, δηλαδή.

Δεν είπε ποιος θα πληρώσει, ποιος θα διαχειριστεί και σε ποιον θα ανήκουν οι υποδομές στη χερσαία ζώνη.

Αλήθεια, αυτό το «ανάπτυξη υποστηρικτικών τεχνικών και μη δραστηριοτήτων» στη χερσαία ζώνη τι σημαίνει στα απλά ελληνικά;

Μήπως σημαίνει καφέ; Μπαρ; Εστιατόρια; Ενοικιάσεις;

Γιατί, αν σημαίνει αυτά, τότε κάποιος θα κάνει μονοπωλιακό εμπόριο στην αναπλασμένη παραλιακή ζώνη, πληρώνοντας τιμή δεσίματος βάρκας, και οι τοπικοί επιχειρηματίες θα τον βλέπουν με τα κυάλια.

Δεν είπε κουβέντα ο κ. Σταματόπουλος γιατί, με την απόφαση 18/2026, το αλιευτικό καταφύγιο παραχωρείται αντί πινακίου φακής σε έναν ιδιώτη, με κλειστές διαδικασίες «διευκολύνσεων», με αποτέλεσμα το παραγόμενο δημόσιο όφελος, χωρίς καν να έχει προηγηθεί εκδήλωση ενδιαφέροντος, να περιορίζεται στο απαξιωτικό ποσό των 12 χιλιάδων ευρώ ετησίως.

Δυστυχώς για αυτόν, τα νούμερα είναι το μόνο πράγμα στην αυτοδιοίκηση που δεν ξέρει από αφηγήματα.

Το αλιευτικό καταφύγιο ήταν έργο αρχικού προϋπολογισμού τεσσάρων εκατομμυρίων ευρώ. Δημόσιο χρήμα.

Το 2012, ο ίδιος το χαρακτήριζε πρωτοποριακό. Και, μετά από δεκαπέντε χρόνια που είχε την αποκλειστική πολιτική ευθύνη της αξιοποίησής του, σε ερώτηση του Πιστεύου είχε την αμετροέπεια να δηλώνει «προφανώς και είμαι ικανοποιημένος από τη διαχείρισή του»….επειδή θα αποδίδει δώδεκα χιλιάδες ευρώ τον χρόνο στο Λιμενικό Ταμείο!

Με αυτόν τον ρυθμό, βέβαια, θα κάνει επανάκτηση κόστους γύρω στο 2359. Οι δισέγγονοι των δισέγγονών του θα κόβουν την κορδέλα της απόσβεσης!

Επίσης, δεν απάντησε στον Πιστεύο γιατί, ενώ το αρχικό αίτημα ήταν ένα, ενιαίο, για δύο εξέδρες, στο τέλος έγιναν δύο χωριστές αιτήσεις, από δύο διαφορετικές εταιρείες του ίδιου ομίλου. Η προφανής υποψία – «για να πληρώσει λιγότερα» – δεν στέκει: η τιμή σε αυτή την κατηγορία είναι σταθερή, οπότε, μία αίτηση ή δύο, το Λιμενικό Ταμείο θα εισέπραττε τα ίδια ακριβώς ευρώ. Ο διαχωρισμός, δηλαδή, δεν εξοικονόμησε τίποτα.

Κάτι άλλο εξυπηρέτησε.

Ο νόμος επιτρέπει μεμονωμένες εξέδρες μέχρι εκατόν πενήντα τετραγωνικά μέτρα. Δύο προβλήτες, από την ίδια εταιρεία, με ένα αίτημα, με έναν κοινό σκοπό και σαράντα κοινές θέσεις, δεν είναι δύο εξέδρες. Είναι μία εγκατάσταση διακοσίων εξήντα τετραγωνικών μέτρων.

Και αν είναι μία εγκατάσταση διακοσίων εξήντα τετραγωνικών μέτρων, δεν κρίνεται με τη διαδικασία που ακολουθήθηκε – κρίνεται ως λιμενικό έργο. Ως λιμενικό έργο εντός Ζώνης Λιμένα, η αδειοδότηση περνά στη διαδικασία των άρθρων του ν. 2971/2001. Το άρθρο 14 παρ. 7 απαριθμεί τους συναρμόδιους: το Υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων, ρητά για τα αλιευτικά καταφύγια και την προστασία των επαγγελματικών αλιευτικών σκαφών, και το οικείο Δημοτικό Συμβούλιο. Αυτό ήθελε να αποφύγει και το πέρασε στη ζούλα από το Λιμενικό Ταμείο.

Πάμε τώρα στο θέμα της μη διατήρησης του βίντεο των ζωντανών μεταδόσεων στο επίσημο κανάλι του Δήμου στο YouTube.

Η ζωντανή μετάδοση των συνεδριάσεων υπάρχει, μας βεβαιώνει ο Πρόεδρος του Δημοτικού Συμβουλίου Νίκος Σκαρμούτσος, με ενεργό σύνδεσμο στην ιστοσελίδα.

Ό,τι όμως μεταδίδεται ζωντανά, δεν μένει.

Η εξήγηση: προσωπικά δεδομένα, νέος Κώδικας Αυτοδιοίκησης, γνωμοδότηση νομικού συμβούλου που διαπίστωσε… ασάφεια. Αναμένεται και διευκρινιστική εγκύκλιος από το Υπουργείο, εντός των επόμενων ημερών – φράση που, ως γνωστόν, στην ελληνική δημόσια διοίκηση λειτουργεί σαν το «αύριο» των κωμωδιών.

Δηλαδή, ό,τι δεν είναι σαφές σήμερα, θα γίνει σαφές… αύριο.

Κατά την προσωπική μου εκτίμηση ,οσα επικαλείται ο κ. Σκαρμούτσος, με μία λέξη, είναι απλά: Μπούρδες!

Θα μπορούσα να παραθέσω σειρά από επιχειρήματα, με πρώτο και καλύτερο ότι σχεδόν όλοι οι δήμοι της χώρας έχουν τα βίντεο σε δημόσια σφαίρα. Δεν θα το κάνω, όμως, γιατί, ούτως ή άλλως, το θέμα αναλύθηκε στη λογοδοσία από την αντιπολίτευση και έγραψαν τη γνώμη τους αρκετοί δημοσιογράφοι στα τοπικά μέσα.

Θα θυμίσω μόνο ότι ο Περικλής, στον «Επιτάφιο» που μας παρέδωσε ο Θουκυδίδης, καυχιόταν πως η αθηναϊκή δημοκρατία δεν κρύβει τις υποθέσεις της, ότι όλα γίνονται φανερά, στο φως, μπροστά σε όλους.

Δια-φάνεια.

Φανερό.

Φως.

Απέναντι σε αυτό στέκεται το σκότος: σκοτεινό, αδιαφανές, απόκρυφο.

Στην επικοινωνιακή λογική του Σταματόπουλου, το «φως» υπάρχει μόνο όσο κρατάει το live· μόλις σβήσει η κάμερα, ξαναπέφτει το σκοτάδι – ή, αν προτιμάτε την επίσημη ορολογία, η «ασάφεια του νόμου».

Στόχος; Το «αναπτυξιακό όραμα».

Το επιχείρημα; Η ασάφεια.

Και τα δύο, στο βάθος, κάνουν την ίδια δουλειά: κρατούν τον πολίτη έξω από το πως αποφασίζεται το μέλλον του δικού του τόπου.

Όταν δεν ξέρεις που θα μπουν οι εξέδρες· όταν δεν ξέρεις γιατί ένα αίτημα κόπηκε στα δύο· όταν βλέπεις τέσσερα εκατομμύρια δημόσιου χρήματος να αποδίδουν δώδεκα χιλιάρικα· όταν δεν μπορείς καν να δεις ξανά τι ειπώθηκε στη συνεδρίαση όπου τα ρωτήσανε – τι σου απομένει;

Σου απομένει το δημοσίευμα στο OTA Voice.gr που, όπως είδαμε, προτιμά το «όραμα» από την απάντηση. Και αυτό χωρίς να ντρέπονται το λένε «Καθαρές κουβέντες, διαφάνεια και απαντήσεις στην ειδική συνεδρίαση λογοδοσίας»

Και κάπως έτσι επιστρέφουμε στην αρχική διαπίστωση:

Όσο πιο σκοτεινά είναι τα πράγματα γύρω από την εξουσία, τόσο πιο έντονα φωτίζονται τα πληρωμένα της φερέφωνα.