Στις 24 και 25 Απριλίου 2026, το Κέντρο Πολιτισμού «Γιάννης Σπανός» (Αποθήκες ΑΣΟ) στο Κιάτο φιλοξενεί το 6ο Τακτικό Συνέδριο του Τμήματος Πολιτικής Επιστήμης και Διεθνών Σχέσεων (ΠΕΔιΣ) του Πανεπιστημίου Πελοποννήσου. Το θέμα: «Το τέλος της φιλελεύθερης διεθνούς τάξης;».

Σε πρώτη ανάγνωση, ο τίτλος της θεματολογίας παραπέμπει σε έναν βαθύ ακαδημαϊκό στοχασμό. Μια προσεκτική ματιά όμως στα πάνελ των ομιλητών αποκαλύπτει μια διαφορετική πραγματικότητα: έναν καλά ενορχηστρωμένο «θάλαμο αντήχησης» συγκεκριμένων ιδεολογικών αναφορών που δεν αφήνει χώρο για καμία ουσιαστική διαλεκτική.

Το αναλυτικό πρόγραμμα δεν αφήνει περιθώρια για παρερμηνείες. Η ταυτόχρονη παρουσία των τριών ισχυρότερων think tanks του νεοφιλελεύθερου χώρου – ΚΕΦίΜ, Ίδρυμα «Κωνσταντίνος Καραμανλής» και διαΝΕΟσις – δείχνει μια συμπαγή ιδεολογική πλατφόρμα που μετατρέπει το συνέδριο σε ένα «ιδεολογικό συμπόσιο» εσωτερικής κατανάλωσης. Η σύνθεση της κεντρικής στρογγυλής τράπεζας είναι αποκαλυπτική: με έναν πρώην Υπουργό της Νέας Δημοκρατίας και διευθυντή του Ιδρύματος Καραμανλή, πλαισιωμένο από ακαδημαϊκούς που κινούνται εντός των συστημικών ορίων, η συζήτηση για το «τέλος της φιλελεύθερης τάξης» μοιάζει προδιαγεγραμμένη. Ακόμα και η παρουσία της σοσιαλδημοκρατικής πτέρυγας λειτουργεί περισσότερο ως συμπλήρωμα στη «φιλελεύθερη ορθοδοξία» παρά ως ο αναγκαίος, ριζοσπαστικός αντίλογος που θα προσέφερε μια πραγματική διαλεκτική.

Ενώ το δημόσιο Πανεπιστήμιο επιλέγει ως κεντρικούς ομιλητές κορυφαία στελέχη των παραπάνω φορέων, απουσιάζουν προκλητικά οι αντίρροπες σχολές σκέψης: οι μαρξιστικές αναλύσεις, η κριτική γεωπολιτική και οι σοσιαλδημοκρατικές προτάσεις. Η σκοπούμενη παράλειψη φορέων όπως το Ινστιτούτο Πουλαντζάς, το ΚΜΕ, το ΕΝΑ ή το Eteron, επιβεβαιώνει ότι δεν επιδιώκεται η παράθεση αντίθετων απόψεων, αλλά η σύνθεση μιας συγκεκριμένης ορθοδοξίας.  Ακόμα και η Κοινωνία των Πολιτών μπαίνει στο μικροσκόπιο μιας στεγνής νομικής προσέγγισης, την ίδια ώρα που οι παγκόσμιες γεωοικονομικές συγκρούσεις αναλύονται με όρους «επενδυτικού ρόλου», αφαιρώντας κάθε ίχνος πολιτικής αμφισβήτησης.

Το «άλλοθι» των 130 εισηγήσεων, κυρίως από το λεγόμενο «Ακαδημαϊκό Προλεταριάτο», καλείται να πλαισιώσει μια ατζέντα αυστηρά προσανατολισμένη στις ανάγκες του ΝΑΤΟ, της Frontex, της 4ης Βιομηχανικής Επανάστασης και της «τεχνολογικής κυριαρχίας». Αντί για αναζήτηση αιτιών, το πρόγραμμα αναλώνεται σε αναλύσεις για το «free-riding» στις συμμαχίες, την «Alt-Right», τη «Woke Agenda» και την «ανθεκτικότητα» της νεοφιλελεύθερης τάξης, υιοθετώντας τη φρασεολογία που κατασκευάζεται στα γραφεία των συγκεκριμένων ινστιτούτων.

Βέβαια, το μεγαλύτερο πολιτικό ερώτημα  αφορά τον Δήμαρχο Σικυωνίων. Πώς ένας άνθρωπος που στα κορυφαία όργανα της αυτοδιοικησης (ΚΕΔΕ , ΕΔΕΥΑ) κατακεραυνώνει τις νεοφιλελεύθερες πολιτικές, θα χαιρετίσει αυτό το συνέδριο ως φυσικός οικοδεσπότης;

Είναι μάλιστα εντυπωσιακό πώς το πρόγραμμα συνδέει την Τοπική Αυτοδιοίκηση με τις «Δημόσιες Συμβάσεις» και την «Τεχνητή Νοημοσύνη» ως εργαλεία της νέας τάξης πραγμάτων. Θα δηλώσει ο κ. Σταματόπουλος «υπερήφανος» που το “Monte Kiato” έγινε η δεξαμενή αναπαραγωγής της νεοφιλελεύθερης σκέψης; Ή, ως ο πρόθυμος τελετάρχης μιας προαναγγελθείσας χειραγώγησης, θα εξηγήσει στους πολίτες ότι έτσι υπηρετεί το όραμα να γίνουμε το “Dubai της Πελοποννήσου”;

Βέβαια μετά το “Plantlife” της Καστανιάς, ο Σπύρος έχει το προνόμιο να κάνει ό,τι θέλει….ακόμα και ένα παράλογο ανακάτεμα από ινστιτούτα, κονκάρδες …διαγνώσεις , μαζί με ό,τι σου τάζουνε για να τα χώσεις…και ας σε αποβάλουν απο την αίθουσα  για ανάρμοστη συμπεριφορά!

Αναφέρθηκα στο “Plantlife” της Καστανιάς γιατί εμένα δεν με ενόχλησε καθόλου – αντίθετα το βρήκα πολύ “επαναστατικό” για έναν θεσμικό εκπρόσωπο σε περιβαλλοντική εκδήλωση. Αυτό που με προβληματίζει είναι η δίκοπη αγάπη που τρέφει ο Σπύρος στον Τσε και στον Σόιμπλε ταυτοχρόνως !

Μήπως τελικά στην περίπτωσή του δικαιώνεται προφητικά και η επιλογή του σπουδαίου συμπολίτη μας Γιάννη Σπανού να επενδύσει μουσικά τους στίχους του Αντώνη Παπαϊωάννου: «Σου το ’χω πει, σου το ’χω πει, δεν είναι αυτός για προκοπή…»;

Οτι και να λέμε εμείς , το σίγουρο είναι ότι Σάββατο κι απόβραδο, μετά το τέλος αυτού του συνεδρίου, θα πλημμυρίσει το TikTok από τις επικοινωνιακές ωραιοποιήσεις του κ. Σταματόπουλου. Αυτό που δεν είναι σίγουρο είναι αν το Πολιτιστικό Κέντρο του Κιάτου θα αποπνέει την ίδια νοσταλγική ευωδιά από τις “φλούδες μανταρίνι” που ενέπνευσαν κάποτε τον σπουδαίο δημιουργό να κάνει την οδό Αριστοτέλους συνώνυμο του πολιτισμού στο Κιάτο.