Έστω και μετά εμποδίων, διεξήχθη χθες η Λογοδοσία της δημοτικής αρχής στο Κιάτο. Μια διαδικασία που, παρά τις εντεταλμένες μεθοδεύσεις του Προέδρου του Δημοτικού Συμβουλίου να την καταργήσει στην πράξη, έβγαλε σημαντικές ειδήσεις.
Στα θετικά καταγράφεται ότι, υπό την ασφυκτική πίεση της αντιπολίτευσης και τη γενική κατακραυγή του κόσμου, η δημοτική αρχή αναγκάστηκε επιτέλους να εισηγηθεί τον χαρακτηρισμό τμήματος της παραλίας του Κιάτου ως πολυσύχναστης. «Από το ολότελα, καλή και η Παναγιώταινα», λέει η λαϊκή σοφία, και θα συμφωνήσουμε, αφού χρειάστηκε να φτάσουμε στο απροχώρητο για να γίνει το αυτονόητο.
Στα αρνητικά, όμως, παραμένουν οι κοντόφθαλμες πολιτικές στρατηγικής ανάπτυξης, όσο και ο αμοραλιστικός τρόπος με τον οποίο διοικείται αυτός ο Δήμος, θυμίζοντας τις πιο σκοτεινές εποχές κατάλυσης της δημοκρατίας.
Χαρακτηριστικό παράδειγμα κοντόφθαλμης προσέγγισης ήταν η απάντηση του Αντιδημάρχου Πολιτισμού στο θέμα: «Πρόθεση συμμετοχής του Δήμου Σικυωνίων στην πρόσκληση του Υπουργείου Εσωτερικών για τις “Μεσογειακές Πρωτεύουσες Πολιτισμού και Διαλόγου 2028” και σχετικός στρατηγικός σχεδιασμός», με εισηγήτρια την κ. Αντωνία Καραγιάννη.
Η κ. Καραγιάννη δυστυχώς απουσίαζε από τη συνεδρίαση ώστε να αντικρούσει τα έωλα επιχειρήματα του κ. Συριανού, και ο Πρόεδρος – ως γνωστόν – δεν επιτρέπει την αντικατάσταση του απόντος εισηγητή από τον επικεφαλής της παράταξης, λες και οι σύμβουλοι της αντιπολίτευσης είναι ανεξάρτητοι μεμονωμένοι και δεν εκλέγονται μέσω οργανωμένων δημοτικών παρατάξεων
Ο κ. Συριανός, λοιπόν, παίζοντας χωρίς αντίπαλο, «ανακάλυψε» ένα οικονομικό τέρας 2 εκατομμυρίων ευρώ για να ακυρώσει κάθε σκέψη για εξωστρέφεια και υποβολή πρότασης, προτιμώντας προφανώς τα καρναβαλικά viral του Δημάρχου από την πρόκληση της πολιτιστικής διπλωματίας.

Βέβαια, η επίκληση ενός προϋπολογισμού 2 εκατομμυρίων αποτελεί τη δικαιολογία της αδράνειας. Ο ίδιος ανέφερε το παράδειγμα της Ματέρα, αλλά σκοπίμως απέκρυψε ότι δεν πρόκειται για μεγαλούπολη – σαν την Κόρινθο είναι – η οποία όμως κέρδισε τον τίτλο της Μεσογειακής Πρωτεύουσας ηγούμενη μιας ολόκληρης Περιφέρειας, ώστε να επιμερίσει το κόστος.
Αντί, λοιπόν, κ. Συριανέ, ο Δήμος Σικυωνίων να οχυρώνεται πίσω από πλασματικά νούμερα, θα μπορούσε να επιδιώξει μια διαδημοτική συνεργασία με την Κόρινθο και τη Νεμέα, ανακατευθύνοντας τις 200.000€ που σπαταλά ετησίως σε παρωχημένους θεσμούς και αμφιλεγόμενα καρναβάλια προς μια υποψηφιότητα που δυνητικά θα απέφερε χορηγίες και ευρωπαϊκά κονδύλια. Μια υποψηφιότητα που διαθέτει αρχαίο θέατρο και τοπικά προϊόντα μεσογειακής διατροφής, αλλά έχει ως «δυνατό χαρτί» και τη Στυμφαλία: έναν παγκόσμιο πόλο περιβαλλοντικού και μυθολογικού ενδιαφέροντος που θα καθιστούσε τον φάκελο των Σικυωνίων αχτύπητο, ξεπερνώντας ακόμη και το πλεονέκτημα της Ματέρα.
Δυστυχώς, όμως, για τον Δήμο Σικυωνίων, φαίνεται πως ο πολιτισμός εξαντλείται εκεί που τελειώνει το τελευταίο «λάικ» για τις καρναβαλικές μεταμφιέσεις του κ. Σταματόπουλου.
Σε ό,τι αφορά τον αμοραλιστικό τρόπο διοίκησης του Δήμου, βαριές σκιές άφησε η νόθευση της θεσμικής γνώμης του αρχηγού της αντιπολίτευσης  , μέσω «κοπτοραπτικής» στην επίσημη σελιδα της παράταξης του δημαρχου στα social media. Το γεγονός κατήγγειλε ο αρχηγός της αντιπολίτευσης, Δημήτρης Πιστεύος, στο θέμα: «Ζήτημα επιλεκτικής παρουσίασης και μεταβολής του νοήματος τοποθέτησης Δημοτικού Συμβούλου» αλλά οι απαντήσεις που πήρε ήταν «Τι κάνεις Σπύρο; Κουκιά σπέρνω!»
Άλλο ένα ατόπημα «θεσμικού τσαπατσουλισμού» ανέδειξε η δημοτική σύμβουλος της μειοψηφίας, Ελεάννα Κοτσήρη, με το θέμα της ενημέρωσης σχετικά με τις φερόμενες  νομικές ενέργειες του Δήμου κατά του Αντιπεριφερειάρχη Π.Ε. Κορινθίας.
Η δημοτική αρχή αρνήθηκε πεισματικά να ενημερώσει το Σώμα, επιστρατεύοντας το σαθρό επιχείρημα ότι ο Αντιδήμαρχος Γιάννης Μυττάς έδρασε ως «ιδιώτης», παρόλο που η υπογραφή του συνοδευόταν από τον θεσμικό του τίτλο.  Δηλαδή , ο κ. Μυττάς επιστράτευσε μια βολική πολιτική «σχιζοφρένεια» που του επιτρέπει  να χρησιμοποιεί το αξίωμα για επιθέσεις, αλλά να το αποποιείται όταν καλείται να λογοδοτήσει.
Η θεσμική εκτροπή κορυφώθηκε όταν ο δήμαρχος επιτέθηκε στον αρχηγό της αντιπολίτευσης με ψευδείς ισχυρισμούς, με τον πρόεδρο να αρνείται προκλητικά τον λόγο επί προσωπικού στον θιγόμενο – δικαίωμα κατοχυρωμένο σε κάθε δημόσια συνεδρίαση – την ίδια ώρα που τον παραχωρούσε «κατά παρέκκλιση» στον δήμαρχο για «θέμα διαδικασίας».

…………………………

Περνώντας στο δεύτερο μέρος αυτής της ανάρτησης, και επειδή δεν διαθέτω την αστική παιδεία ώστε να αντιμετωπίζω την πολιτική αλητεία και τον χυδαίο αντιπερισπασμό πάντοτε με ευγένεια, θέλω να αναφερθώ και σε ένα θέμα επί προσωπικού:
Στη χθεσινή λογοδοσία στοχοποιήθηκα προσωπικά από τον δήμαρχο, Σπύρο Σταματόπουλο, και το «πολιτικό του δεκανίκι», Γιάννη Μυττά, για ένα αυθόρμητο, χαμηλόφωνο σχόλιο προς τον διπλανό μου.Έναν παρορμητισμό, ίσως αδόκιμο, που προκάλεσε όμως ο προκλητικός αμοραλισμός του Προέδρου, ο οποίος (αν και νομικός) έκλεινε ειρωνικά και θριαμβευτικά το μάτι προς συμβούλους της πλειοψηφίας για τον τρόπο που έκοβε διαρκώς τον ειρμό της τοποθέτησης του Δημήτρη Πιστεύου.
Όταν ο Πρόεδρος, μετά από μια σύντομη διακοπή και αφού έλαβε τις απαιτούμενες οδηγίες από το «αφεντικό» του, απαίτησε την αποβολή μου, αποχώρησα οικειοθελώς χάριν της συζήτησης, αρνούμενος να γίνω το άλλοθι για τον αποπροσανατολισμό της κουβέντας.
Ας αναλογιστούμε, όμως: αν ένας Πρόεδρος Δικαστηρίου έκλεινε το μάτι θριαμβευτικά στον δικηγόρο της μίας πλευράς, η δίκη θα συνεχιζόταν ή ο πρόεδρος θα στελνόταν για «ανακύκλωση» σε δευτερόλεπτα λόγω κατάλυσης της αμεροληψίας;
Αν τον κ. Σταματόπουλο τον ενόχλησε τόσο η αντίδρασή μου, ώστε να αλαλάζει υποκρινόμενος «ντροπή σας» , από πληθυντικό ευγενείας το έκανε άραγε ή μέσω ενός ασφαλίτικου φακελώματος παραταξιακών προτιμήσεων προσπαθούσε να βάλει στο κάδρο και την μειοψηφία ;
Και τελικά ποια πρέπει να είναι η άμυνα ενός πολίτη απέναντι σε μια εξουσία που αντιλαμβάνεται τον θεσμό ως προσωπικό ιδιοκτησιακό δικαίωμα;
Όταν ένας δήμαρχος επιχειρεί να υποβιβάσει τον δημότη από ελεύθερη προσωπικότητα σε παραταξιακό πιόνι, αυτό λέγεται πολιτικός κομπλεξισμός και φασίζουσα αντίληψη κ. Σταματόπουλε.
Δυστυχώς, αποδεικνύεστε ανεπίδεκτος μαθήσεως: η εξουσία δεν «κατέχεται», ασκείται με ευθύνη…
Βεβαίως, αν δεν ήσασταν πολιτικά ανασφαλής, δεν θα επιλέγατε «πολιτικά γιουσουφάκια» να σας πλαισιώνουν, και για πρόεδρο του δημοτικού συμβουλίου θα είχατε επιλέξει ένα πρόσωπο που τιμά τον θεσμό με το ήθος του και όχι ένα εργαλείο φίμωσης της αντιπολίτευσης.
Και μην αυταπατάσθε θεωρώντας πως οι ιαχές της «γαλαρίας» του διαδικτύου είναι πολιτική επιδοκιμασία. Το ίδιο target group που σας χειροκροτεί σήμερα ως «αρχικάρναβαλο», σας έχει ήδη ακυρώσει ως πολιτική προσωπικότητα. Σας το έχω πει και κατ’ ιδίαν στο παρελθόν : σας μετατρέπουν σε αναλώσιμο θέαμα για να εκτονώσουν τη δική τους κρίση. Παρότι κάνατε τον Μακιαβέλι ευαγγέλιο, προσπεράσατε το κεφάλαιο που λέει ότι η μετατροπή του ηγέτη σε «καρναβάλι» είναι μια διαδικασία όπου η βάση «καταναλώνει» τον ηγέτη μέχρι να τον εξευτελίσει πλήρως.
Αυτό το «θέατρο», όμως, τελειώνει εκεί που αρχίζει η πραγματικότητα των προβλημάτων του τόπου. Και θα σφραγιστεί με πάταγο στις επόμενες εκλογές.