Η δενδροφύτευση της Καστανιάς, το «άλμα λογικής» του τοπικού Προέδρου και το «γιούπι γιαγιά» με την πατρότητα της δράσης

Η δενδροφύτευση της Καστανιάς, το «άλμα λογικής» του τοπικού Προέδρου και το «γιούπι γιαγιά» με την πατρότητα της δράσης

Με το σύνθημα «Φύτεψε και εσύ μια καστανιά για την Καστανιά», πραγματοποιήθηκε το Σαββατοκύριακο 4 και 5 Απριλίου με επιτυχία η δενδροφύτευση 2.000 δέντρων στη Δ.Κ. Καστανιάς, σε μια προσπάθεια αναγέννησης του καμένου τοπίου από τη φωτιά της 22ας Ιουλίου 2025. Μια δράση που αναμφίβολα αγκαλιάστηκε από τον απλό κόσμο της περιοχής, τον οποίο προφανώς τον ενδιαφέρει ο τόπος του και όχι τι κρύβεται «πίσω από την κουρτίνα», στα ψιλά γράμματα: στο ποιος δηλαδή διεκδικεί την πατρότητα αυτής της δράσης και ποιοι ενδεχομένως προσπάθησαν να την εργαλειοποιήσουν για μικροπαραταξιακά οφέλη.

Αντικειμενικά η μαζικότητα του κόσμου εν πολλοίς οφείλεται στην καμπάνια ενημέρωσης του τοπικού Προέδρου για να βρεθούν οι εθελοντές που απαιτούσε η δράση, και οφείλουμε να του το πιστώσουμε. Αλλά μέχρι εκεί…

Μας προξενεί εντύπωση γιατί ο κ. Δεδάκης δήλωσε δημόσια στα social media: «Ως πρόεδρος της κοινότητας θέλω να ευχαριστήσω τους ανθρώπους που μας προσφέρανε και μας κάνανε δωρεά τα δένδρα, τον Δήμο Σικυωνίων κλπ». Κουβέντα όμως για το ποιους συγκεκριμένους ανθρώπους ευχαριστεί ως χορηγούς, και κυρίως, τον Δήμο για ποιον λόγο τον ευχαριστεί;

Εδώ προκύπτει ένα σοβαρό θεσμικό παράδοξο: Πώς μπορεί ένας Πρόεδρος Κοινότητας, που αποτελεί οργανικό υποσύνολο της διοικητικής δομής του Δήμου, να ευχαριστεί τον «προϊστάμενο» φορέα του για μια πρωτοβουλία που δεν έχει περάσει από το Δημοτικό Συμβούλιο;

Στη διοικητική γλώσσα, αυτό ονομάζεται «άλμα λογικής». Αν δεν υπάρχει επίσημη απόφαση συλλογικού οργάνου ή έστω απόφαση δημάρχου, τότε ούτε ο Πρόεδρος ενεργεί ως θεσμικός εκπρόσωπος της κοινότητάς του, ούτε ο Δήμαρχος και ο Αντιδήμαρχος ως εκφραστές κάποιας θεσμικής απόφασης. Παραμένουν απλοί ιδιώτες, όπως ακριβώς και ο κάθε πολίτης που αγκαλιάζει αυθόρμητα μια πρωτοβουλία επειδή συμφωνεί με το περιβαλλοντικό της αποτύπωμα. Η χρήση των τίτλων τους σε αυτή την περίπτωση φαίνεται να γίνεται μόνο για να προσδώσει επικοινωνιακό “πουσάρισμα” σε μια δημοτική αρχή η οποία, παρότι άτυπα διέθεσε μηχανικό εξοπλισμό, θεσμικά ήταν απούσα από τη δράση, καθώς στην επίσημη πρόσκληση δεν υπήρχε πουθενά το λογότυπο του Δήμου Σικυωνίων.

Πέρα όμως από το επικοινωνιακό σκέλος, τίθεται ένα ζήτημα ουσίας: Οι δωρεές προς τους ΟΤΑ δεν είναι προφορικές συμφωνίες «μεταξύ φίλων». Βάσει του Ν. 4623/2019, οποιαδήποτε αποδοχή δωρεάς σε είδος πρέπει να εγκριθεί από τη Δημοτική Επιτροπή και να αναρτηθεί στο Διαύγεια. Η απουσία τέτοιας απόφασης καθιστά τη δράση θεσμικά «ανύπαρκτη» για τον Δήμο Σικυωνίων, αφήνοντας τον τοπικό Πρόεδρο εκτεθειμένο να διαχειρίζεται χιλιάδες δέντρα αδιευκρίνιστης προέλευσης χωρίς κανένα πρωτόκολλο παράδοσης-παραλαβής.

Πάμε όμως και παρακάτω: Ποιους συγκεκριμένους ανθρώπους ευχαριστεί ο κ. Δεδάκης ως χορηγούς, αλλά δημόσια δεν τους κατονομάζει;
Οι αποχρώσες ενδείξεις οδηγούν στο λογικό συμπέρασμα μιας μεθοδευμένης παρασιώπησης: Η δενδροφύτευση στην Καστανιά δεν μπορεί να είναι «δώρο» χορηγών που θέλουν να κρατήσουν την ανωνυμία τους, ούτε «κατόρθωμα» του Δήμου. Η αλήθεια είναι απλή: Η Τράπεζα Πειραιώς έχει οριστεί ως επίσημος Ανάδοχος Αναδάσωσης. Αυτό σημαίνει ότι έχει νομική υποχρέωση να πληρώσει για τη μελέτη, τα δέντρα, τη φύτευση και την παρακολούθηση της αναδάσωσης.
Μάλιστα, αν δούμε αντίστοιχες δενδροφυτεύσεις, θα διαπιστώσουμε ότι η Τράπεζα Πειραιώς συνεργάζεται συστηματικά με την ΜΚΟ «Οργάνωση Γη» και το ευρωπαϊκό πρόγραμμα “Life Terra” σε δράσεις αναδάσωσης (όπως έχει συμβεί ήδη στην Πάρνηθα και τη Βαρυμπόμπη), στο πλαίσιο της στρατηγικής ESG για την αποκατάσταση της βιοποικιλότητας.
Είναι οξύμωρο: Μια συστημική τράπεζα επενδύει στο προφίλ της για να επιδείξει εταιρική ευθύνη και διαφάνεια, ενώ την ίδια στιγμή ο τοπικός Πρόεδρος στην Καστανιά επιλέγει να «βαφτίσει» αυτή τη θεσμική υποχρέωση ως «αόρατη δωρεά ιδιωτών».
Εδώ προκύπτουν κρίσιμα ερωτήματα:
  • Αυτή η εθελοντική δράση στην Καστανιά υλοποιήθηκε ως «άτυπη» τοπική πρωτοβουλία και στηρίχθηκε στους ανώνυμους χορηγούς που ευχαρίστησε δημόσια ο κ. Δεδάκης, πατώντας πάνω στο έτοιμο επιστημονικό και χρηματοδοτικό πλαίσιο του Αναδόχου Αναδάσωσης, ή έχει καταγραφεί στα επίσημα πρωτόκολλα δημοσιότητας και παρακολούθησης της αναδάσωσης που επιβάλλει το χρηματοδοτικό πλαίσιο του θεσμού του Αναδόχου;
Η επιστημονική κοινότητα, μέσα από συμπεράσματα συνεδρίων, έχει καταλήξει στο ότι συχνά το δάσος έχει την ικανότητα να αναγεννηθεί μόνο του. Η πρόωρη ή λάθος φύτευση μπορεί να καταστρέψει τους νέους βλαστούς που φυτρώνουν φυσικά. Με δεδομένο ότι ο κ. Δεδάκης ευχαριστεί τους χορηγούς αλλά δεν τους κατονομάζει και ο Δήμαρχος «νίπτει τας χείρας του» γιατί απο πουθενά δεν προκύπτει επίσημα συμμετοχή του δήμου, ποιος θα φέρει την ευθύνη αν αυτή η εθελοντική δράση γίνει αιτία να καταστραφεί η φυσική αναγέννηση;
  • Αυτή η εθελοντική δράση δημιουργεί ή δεν δημιουργεί καθεστώς τεχνητής αναδάσωσης; Επειδή προφανώς δημιουργεί, μήπως αυτό αποκλείει τη φυσική αναγέννηση, ανοίγοντας τον δρόμο για αλλαγή του χαρακτηρισμού του τοπίου σε καλλιεργήσιμη έκταση;
Το ερώτημα για την αλλαγή χρήσης γης δεν είναι θεωρητικό. Η φύτευση 2.000 καρποφόρων δέντρων (καστανιές) σε δασική έκταση, αν δεν προβλέπεται από την επίσημη δασοπονική μελέτη του Δασαρχείου, μπορεί να χρησιμοποιηθεί μελλοντικά ως επιχείρημα ότι η περιοχή απώλεσε τον αμιγώς δασικό της χαρακτήρα. Ο Ανάδοχος Αναδάσωσης δεσμεύεται νομικά για την αποκατάσταση του καμένου τοπίου· ο Πρόεδρος, με τις «δικές του» καστανιές, για τι ακριβώς δεσμεύεται;
  • Αν για κάποιους λόγους αποτύχει και η τεχνητή αναδάσωση, υπάρχει κίνδυνος η περιοχή να μετατραπεί σε ζώνη τουριστικής εκμετάλλευσης ή έργων «εθνικού συμφέροντος» (π.χ. ηλιακή ενέργεια), ακολουθώντας το παράδειγμα της Βόρειας Εύβοιας;
Επίσης, ο όποιος διαχωρισμός που ενδεχομένως μπορεί να επικαλεστεί ο τοπικός Προέδρος μεταξύ της «θεσμικής αναδάσωσης» του Αναδόχου και της «τοπικής φύτευσης» στερείται οποιασδήποτε λογικής και νομικής βάσης, και είναι καθαρά προσχηματικός για τους εξής λόγους:
  • Η δράση των 2.000 καστανιών υλοποιήθηκε εντός της ίδιας καμένης ζώνης που έχει κηρυχθεί αναδασωτέα και την οποία έχει αναλάβει επίσημα η Τράπεζα Πειραιώς. Δεν υπάρχει «γκρίζα ζώνη» στην Καστανιά όπου μπορεί ο καθένας να φυτεύει ό,τι θέλει χωρίς την έγκριση της ενιαίας δασοπονικής μελέτης. Οποιαδήποτε επέμβαση στο ίδιο ανάγλυφο αποτελεί μέρος του ίδιου έργου.
  • Αν η τοπική φύτευση ήταν όντως ανεξάρτητη, ο Δήμος Σικυωνίων θα έπρεπε να έχει καταθέσει δική του τεχνική μελέτη στο Δασαρχείο Κορίνθου και να έχει λάβει αυτόνομη έγκριση. Η απουσία του λογότυπου του δήμου απο την αφίσα της δράσης αποδεικνύει ότι η «τοπική πρωτοβουλία» απλώς «παρασιτεί» πάνω στην άδεια και την οργάνωση του επίσημου Αναδόχου.
  • Είναι τουλάχιστον αφελές να πιστέψει κανείς ότι την ίδια ακριβώς στιγμή που η Τράπεζα Πειραιώς είναι ανάδοχος αναδάσωσης, εμφανίστηκαν «τυχαία» κάποιοι ανώνυμοι χορηγοί να δωρίσουν 2.000 δέντρα στον τοπικό Πρόεδρο.
Νομίζω ότι η δημοτική αρχή και προσωπικά ο Δήμαρχος οφείλουν να αποσαφηνίσουν την κατάσταση, ώστε να γνωρίζουν οι εθελοντές και ειδικά οι κάτοικοι της Καστανιάς σε ποιο πλαίσιο εντάσσεται η προσφορά τους.
Συμπερασματικά, λοιπόν, ο οικολογικός ενθουσιασμός που παρατηρήθηκε αυτό το Σαββατοκύριακο είναι πάντα ελπιδοφόρος, αλλά – χωρίς να θέλω να γίνω μάντης κακών- όταν άλλος κάνει την αναδάσωση και άλλος εισπράττει το χειροκρότημα, η δράση παύει να είναι πράξη σωτηρίας της φύσης και μετατρέπεται σε άσκηση πολιτικού παρασιτισμού.
Στο τέλος, όμως, η αλήθεια και τα θεσμικά δεδομένα βγαίνουν πάντα στο φως, αφήνοντας όσους επιχείρησαν βαρύγδουπες δηλώσεις να φωτογραφίζονται με τα “ξερόκλαδα” της επικοινωνιακής τους ματαιοδοξίας…
Google+ Linkedin