Όταν η πολιτική αντιπαράθεση χάνει το μέτρο και η επιδίωξη των εντυπώσεων επισκιάζει τον στοιχειώδη σεβασμό στην ανθρώπινη απώλεια, τότε το πρόβλημα δεν είναι πλέον πολιτικό, αλλά βαθιά ηθικό.
Αναφέρομαι στον πόλεμο εντυπώσεων που στήθηκε στο πρόσφατο Δημοτικό Συμβούλιο Ξυλοκάστρου-Ευρωστίνης, με αφορμή την επιβολή προστίμου για την ανασφάλιστη εργασία της άτυχης γυναίκας στο φρικτό εργατικό «έγκλημα» που συντελέσθηκε στη Δ.Κ. Κάτω Πιτσά, τα ξημερώματα της 8ης Ιανουαρίου 2023.
Δεν κάνω ποσόστωση ευθυνών. Έχω ήδη εκφράσει την άποψη ότι ο δήμαρχος Βλάσης Τσιώτος φέρει αδιαμφισβήτητες πολιτικές ευθύνες, καθώς δεν ζήτησε ακαριαία την παραίτηση του τότε αρμόδιου αντιδημάρχου καθαριότητας, Σπύρου Αποστολόπουλου. Εδώ όμως βάζω τελεία. Ο κ. Τσιώτος κρίθηκε στις εκλογές του 2023 και τις κέρδισε.
Τρία χρόνια μετά, το θέμα επανήλθε προ ημερήσιας διάταξης (υπό μορφή ερωτήσεων)  από την παράταξη του Σπύρου Καραβά, ο οποίος έλαμπε διά της απουσίας του. Αντ’ αυτού, επιστρατεύτηκε ο νεοφώτιστος δημοτικός σύμβουλος Ανέστης Μεγαρίτης, σε ρόλο «πολιτικού αυτοφωράκια», για να εκτεθεί λαϊκίζοντας και να δώσει την αφορμή για το κατάπτυστο βίντεο-μοντάζ που ανάρτησε αργότερα ο κ. Καραβάς στο προσωπικό του προφίλ στο Facebook. Ένα βίντεο που μπλέκει τις τοποθετήσεις του δημάρχου και του αντιδημάρχου με κωμικές ατάκες από τον ελληνικό κινηματογράφο και την εκπομπή της Αννίτας Πάνια.
Κανονικά, ο Πρόεδρος του Δημοτικού Συμβουλίου θα έπρεπε να είχε απορρίψει το θέμα εξ αρχής, καθώς βάσει του νέου Πρότυπου Κανονισμού Λειτουργίας Δημοτικού Συμβουλίου η αντιπολίτευση δεν μπορεί να βάλει θέμα προ ημερήσιας διάταξης , αλλά και πέραν τούτο  δεν στοιχειοθετείτο ούτε το κατεπείγον, ούτε η ανάγκη λήψης απόφασης. Παρόλα αυτά, το θέμα συζητήθηκε – ενδεχομένως από άγνοια νόμου ή περίσσεια δημοκρατικότητα του προέδρου, που σπάνια συναντάς σε άλλα δημοτικά συμβούλια.
Κατά την προσωπική μου γνώμη, αυτή η μορφή «ενημέρωσης» που επιχείρησε ο κ. Καραβάς, τόσο με την υποβολή του θέματος όσο και με την ανάρτηση του βίντεο που επακολούθησε, είναι τόσο μολυσμένη, που ξεπερνά ακόμη και το «ξέπλυμα» που επιχειρήθηκε μετά τον θάνατο της άτυχης εργαζόμενης. Ειδικά για την ανάρτηση, όταν το υπόβαθρό της είναι η απώλεια μιας ανθρώπινης ζωής, η χρήση τέτοιου σατιρικού περιεχομένου δεν είναι τίποτα λιγότερο από ασέβεια στη «σιωπή των νεκρών».
Αυτό και μόνο αποδεικνύει ότι η κοινωνική ενσυναίσθηση του κ. Καραβά έχει φτάσει δυστυχώς στην ώρα μηδέν, επιβεβαιώνοντας με τον πιο κυνικό τρόπο τη ρήση ότι “Πολιτική είναι η τέχνη να χρησιμοποιείς τους ανθρώπους χωρίς να τους σέβεσαι”.
Σε αυτή τη θλιβερή συγκυρία, ίσως δικαιώνεται τελικά και η αποστροφή του Βλάση Τσιώτου: να βάλουμε τις ζωές μας κάτω, να δούμε σε ποιον χρωστάμε και με ποιους έχουμε ανοιχτούς λογαριασμούς. Γιατί στην πολιτική, οι λογαριασμοί με την κάλπη κλείνουν κάθε τέσσερα χρόνια, αλλά οι λογαριασμοί με την ηθική και τον σεβασμό στον άνθρωπο παραμένουν ανοιχτοί αν δεν τους ξοφλήσεις.