Δεν πέρασαν ούτε 48 ώρες από τα φεϊσμπουκικά διαγγέλματα του κ. Καραβά για «ενότητα» και «ευθύνη» και νά τη, πετιέται αποξαρχής η μπαγιάτικη κριτική κατά του Τσιώτου… από τον καιρό του Πάγκαλου, που ήταν μακριές οι φούστες!
Μάλλον, αυτό το μόνιμο πολιτικό σαρδάμ του κ. Καραβά είναι που τον εμποδίζει να αντιληφθεί ότι το timing της κριτικής του δεν είναι απλώς μια λεπτομέρεια· είναι ένδειξη «πολιτικής  σχιζοφρένειας».

Είναι το σύνδρομο του «να το πούμε από την αρχή», όπως ο Τασούλας στην παρέλαση…Βεβαίως, όποιος δανείζεται την Ιστορία για να κρύψει το παρόν του και τα πολιτικά του κόμπλεξ για καύσιμο εκπρόθεσμης αντιπολίτευσης , καταλήγει πάντα να πληρώνει τον τόκο της γελοιότητας. Αυτό είναι νόμος της πολιτικής, όπως και δείγμα ερασιτεχνικής επικοινωνίας.

Προφανώς, στην κοινωνικοπολιτική πραγματικότητα του Ξυλοκάστρου δεν ζητείται «ψεύτης». Αυτός αναγνωρίζεται εύκολα στο πρόσωπο του κ. Καραβά. Ζητείται ένας σοβαρός αυτοδιοικητικός πόλος που να μπορεί να σταθεί απέναντι στον Τσιώτο με επιχειρήματα, χωρίς να ράβει με φτηνά βιντεάκια στο TikTok την παρθενιά μιας αξιοπιστίας που έχει χαθεί προ πολλού.

Με απλά λόγια, ο κόσμος του Ξυλοκάστρου δεν ψάχνει για πλασιέ συναισθημάτων και «ρήτορες» που τις εμμονές τους περισυλλέγουνε τα σκουπιδιάρικα με «ανασφάλιστους» εργαζόμενους. Ψάχνει για αξιόπιστους ανθρώπους που δεν χρειάζονται αλλεπάλληλα «replay» εκλογών μπας και κάποτε, κατά λάθος, φανούν σοβαροί.