Facebook Twitter E-mail
formats

Μεξικάνικη μπύρα με …καρικατούρα του Τραμπ !

Μεξικανοί και Αμερικανοί παραγωγοί μπύρας αποφάσισαν να παρουσιάσουν τον πρόεδρο Τραμπ, ως έναν μουσικό μαριάτσι με θήκη όπλου στην ετικέτα μίας νέας μπύρας.Έτσι ο Αμερικανός Πρόεδρος παρουσιάζεται ως καρικατούρα κατηφής, φοράει σομπρέρο, ενώ το παντελόνι του συγκρατεί ζώνη με τη σβάστικα.

Με αυτόν τον τρόπο οι παραγωγοί στηλιτεύουν τη στάση Τραμπ απέναντι στους μετανάστες και το τείχος που έχει δεσμευτεί ότι θα χτίσει στα σύνορα Μεξικό-ΗΠΑ. Υποστηρίζουν μάλιστα ότι ο Ντόναλντ Τραμπ ανήκει σε «τρελοκομείο και όχι στο Λευκό Οίκο».

«Γνωρίζαμε ότι η μάρκα Τραμπ θα ήταν αμφιλεγόμενη, αλλά πουλάει φανατικά», δηλώνει ο Λουίς Ενρίκε ντε λα Ρεγκέρα, που είναι ο διευθύνων σύμβουλος της ζυθοποιίας Casa Cervecera Cru Cru.

Η ίδια η ονομασία της μπίρας «Amigous Cerveza» έχει στόχο να χλευάσει την αμερικανική προφορά της λέξης amigo που σημαίνει φίλος.

Διατέθηκε για πρώτη φορά μέσα στο Μάιο και η ανταπόκριση των καταναλωτών ήταν πολύ μεγαλύτερη από την αναμενόμενη, σε σημείο που η προσφερόμενη ποσότητα ήταν κατά πολύ ανεπαρκής.

 
 Share on Facebook Share on Twitter Share on Reddit Share on LinkedIn
No Comments  comments 
formats

Απίστευτο κι όμως ελληνικό…προσπαθεί επί 14 χρόνια να αποδείξει ότι δεν είναι νεκρός!

Μια απίστευτη περιπέτεια ζει εδώ και 14 χρόνια ο κ. Γιάννης Διαμαντής, ο οποίος προσπαθεί να αποδείξει ότι είναι ζωντανός…

Ο κ. Διαμαντής πηγαίνοντας πριν 14 χρόνια να ψηφίσει στο Δήμο Αιγάλεω, του οποίου είναι δημότης, διαπίστωσε ότι δεν μπορεί, αφού όπως του είπαν ήταν νεκρός.
Διερευνώντας την υπόθεση διαπίστωσε ότι ένας άλλος άνδρας με το ίδιο ακριβώς ονοματεπώνυμο, είχε πεθάνει το εν λόγω διάστημα, μετά από νοσηλεία του στο Τζάνειο Νοσοκομείο.

Κι εκεί ήταν που άρχισε ο Γολγοθάς του…

Ο κ. Διαμαντής και η σύζυγός του, που μίλησαν στην τηλεόραση του «ΑΝΤ1» απευθύνθηκαν αρχικά στο δήμο Αιγάλεω, όπου εν τέλει είχαν σταλεί τα στοιχεία του νεκρού Γιάννη Διαμαντή, για να διορθωθεί το λάθος. Ο Δήμος, ως μη αρμόδιος, τους έστειλε στο ληξιαρχείο Αθηνών, από εκεί εστάλησαν στον Εισαγγελέα, ο οποίος τους ενημέρωσε πως θα πρέπει να πάνε σε δικαστήριο, να γίνει δίκη και να διορθωθούν τα στοιχεία του.

Ο δεύτερος κύκλος παράνοιας ξεκίνησε όταν το δικαστήριο εξέδωσε απορριπτική απόφαση, με αιτιολόγηση ότι την αίτηση για αλλαγή των στοιχείων πρέπει να την κάνει ο νεκρός Διαμαντής και όχι ο ζωντανός!

Η σύζυγος του κυρίου Διαμαντή περιέγραψε σειρά προβλημάτων που αντιμετωπίζει όλα αυτά τα χρόνια η οικογένειά της, όπως το ότι δεν μπορεί να πάρει οικογενειακό επίδομα ή ότι δεν ήταν δυνατό να κάνει απονομή κληρονομιάς μετά το θάνατο του πεθερού της.

Ο παθών πάντως, όπως είπε στο «Καλημέρα Ελλάδα», όλο αυτό το χρονικό διάστημα κάνει κανονικά φορολογικές δηλώσεις και πληρώνει φόρους, αφού για την Εφορία είναι ζωντανός.

Η μάχη για την απόδειξη του αυτονόητου συνεχίζεται με ακόμα ένα δικαστήριο για την οικογένεια Διαμαντή.

 
 Share on Facebook Share on Twitter Share on Reddit Share on LinkedIn
No Comments  comments 
formats

Σεμινάρια κολύμβησης από το Ναυτικό Όμιλο Κιάτου

O Ναυτικός Όμιλος Κιάτου διοργανώνει και αυτό το καλοκαίρι, για 9η συνεχή χρονιά, σεμινάρια κολύμβησης για μικρούς και μεγάλους .

 
 Share on Facebook Share on Twitter Share on Reddit Share on LinkedIn
No Comments  comments 
formats

Με αφορμή τα όσα είπε o Τατούλης στο πολιτικό μνημόσυνο για τον Κων/νο Μητσοτάκη

«Στον Κωνσταντίνο Μητσοτάκη θα πρέπει να αναγνωριστεί η μεγάλη του συνεισφορά στην αντιμετώπιση των προβλημάτων του εμφυλίου και στη μη ανάμειξη της Κρήτης σε αυτόν»,είπε Πέτρος Τατούλης στο Περιφερειακό Συμβούλιο Πελοποννήσου,την Τετάρτη 14 Ιουνίου 2017, κατά τη διάρκεια του πολιτικού μνημόσυνου προς τιμή του Κωνσταντίνου Μητσοτάκη. 

Ο Περιφερειάρχης Πελοποννήσου πρόσθεσε ότι «Την περίοδο αυτή ο Κων/νος Μητσοτάκης επέδειξε εξαιρετική μετριοπάθεια και πορεύθηκε με τις δυνάμεις αυτές που συνεισέφεραν στην ειρήνευση και τη λήξη του εμφυλίου»

Βεβαίως,ο κ. Πέτρος Τατούλης δεν πρωτοτύπησε. Το τελευταίο διάστημα πολλά γράφονται  για τον Εμφύλιο στην Κρήτη, με αφορμή τον θάνατο του Κωνσταντίνου Μητσοτάκη . Συμφωνίες για κατάπαυση του πυρός, συνεννόηση για ειρήνευση και διάφορα άλλα που ξεπερνούν σε πολλές περιπτώσεις την ίδια την ιστορική πραγματικότητα.

Ας ξεκινήσουμε όμως από κάποια βασικά: Οι Γερμανοί φεύγουν από την Κρήτη τον Μάϊο του 1945, όταν στην υπόλοιπη Ελλάδα έχουν αποχωρήσει από τα τέλη του 1944. Οι λόγοι γνωστοί και άγνωστοι, γεγονότα και υποθέσεις που έχει εξετάσει και μελετήσει η ιστορία.

Κάποιος θα μπορούσε αβίαστα να πει πως έφυγαν από το Ηράκλειο, αλλά η «Οχυρά Θέση Κρήτης» μια περιοχή από την Γεωργιούπολη μέχρι τον Κίσσαμο, από τα Λευκά Όρη ως την παραλία ήταν στον έλεγχο Γερμανών και Ιταλών.Ένα γεγονός που σταδιακά δίνει χώρο και χρόνο στους Άγγλους και στις παρακρατικές οργανώσεις να λάβουν θέσεις. Μια αγαστή τριμερής συνεργασία με μοναδικό στόχο τη διάλυση καθετί αριστερού και δημοκρατικού στην Κρήτη.Δολοφονίες, εκτελέσεις, βασανισμοί. Η αρχή μιας συνέχειας που μέχρι τα τέλη του 1949 θα στιγματίσει την Κρήτη. Πολλά τα παραδείγματα και οι περιπτώσεις.

Ο υπάνθρωπος Μπαντουβάς (στο κέντρο)

Το πιο χαρακτηριστικό: Οι Στάβλοι του Μπαντουβά. Ένας πρώην στάβλος στο κέντρο του Ηρακλείου που σταδιακά μετατράπηκε σε κολαστήριο, χώρο βασανιστηρίων και εκτελέσεων από τη συμμορία των Μπαντουβάδων και «συνεργάτες» τους. Ο Στρατής Περγιαλίδης, ο Γιάννης Ρουκουνάκης, η Μαρία Λιοδάκη (σύντροφος του Ν. Σουκατζίδη), η Μαρία Δρανδάκη, ο Μιχάλης Λαμπράκης πέθαναν μετά από κάθε λογής βασανιστήρια στη «Μακρόνησο» της Κρήτης.

Ο Παύλος Γύπαρης γνωστός για τη δράση του από τα χρόνια των Μακεδονικών Πολέμων, τη δολοφονία του Ίωνα Δραγούμη, την επίθεση εναντίον του Βασίλη Αυλωνίτη στο θέατρο Κοτοπούλη σε μια παράσταση που σατίριζε τον Βενιζέλο και τη δημιουργία του σώματος «χωροφυλάκων άνευ θητείας» έχει μερτικό στην ιστορία του Εμφυλίου στην Κρήτη. 

Το  1945 ο Παύλος Γύπαρης με αίτημά του προς τον Διοικητή της Κρήτης Επίσκοπο Αποκορώνου και Κυδωνίας Αγαθάγγελο Ξηρουχάκη (δείτε ΕΔΩ) ζητά την ανάληψη δράσης απέναντι στους «αναρχικούς», που δεν ήταν άλλοι από τους αριστερούς και δημοκρατικούς πολίτες της Κρήτης.

«Σεβασμιώτατε. Αι πληροφορίαι ας μου εδώκατε προχθές προφορικώς και συγκεκριμένως διά τους Γερμανούς Δ/τάς, ότι των εγεννήθη η σκέψις διά να έλθω εις τα Χανιά με την ελπίδα ότι εγώ θα ημπορούσα να επιβάλω την τάξιν εις τους αναρχικούς κ.λπ. ομολογώ ότι δεν με άφισε ασυγκίνητον» δήλωνε ο Γύπαρης απευθυνόμενος στον διοικητή τότε του νησιού.

Ο Στέφανος Σκαράκης. Μόλις 19 χρονών. «Ο Στέφανος Σκαράκης ήταν δραστήριος ΕΠΟΝίτης, ομαδάρχης της 3ης ομάδας της ΕΠΟΝ στα Χανιά, έμενε στη συνοικία Τοπανά κοντά στη Νέα Χώρα. Τον έπιασαν την 1η Σεπτέμβρη του 1944 στη στοά απέναντι από την Τριμάρτυρη (τη Μητρόπολη Χανίων στην οδό Χάληδων), τον οδήγησαν στο κολαστήριο της Αγιάς και τον εκτέλεσαν μαζί με άλλους 53 Χανιώτες αγωνιστές. Ήταν 16 Σεπτεμβρίου 1944. Ο Στέφανος ήταν 19 χρονών. Ήταν ο τελευταίος ΕΠΟΝίτης που εκτελέστηκε από τους κατακτητές»

Ο Γιάννης Ποδιάς καπετάνιος του Δημοκρατικού Στρατού, ένας πραγματικός ηγέτης του λαού της Κρήτης σκοτώνεται το 1948 στον Ψηλορείτη , του οποίου το κεφάλι οι Μπαντουβάδες κόβουν μόλις τον βρίσκουν νεκρό για να το παλουκώσουν αφού κατακρεουργούν το υπόλοιπο σώμα του.

Η Βαγγελιώ Κλάδου μια προσωπικότητα πολιτική και επιστημονική για την Κρήτη της εποχής. Τελευταίο υψηλό στέλεχος του ΚΚΕ στον Εμφύλιο σκοτώνεται στις 6 Δεκεμβρίου 1949.

Η αχώριστη συντρόφισσα της Βαγγελιώς, Αργυρώ Κοκοβλή γράφει για τις τελευταίες στιγμές της μεγάλης αυτής μαχήτριας:«Ξεκινήσαμε από τους πρόποδες του βουνού, από τις Καρές του Άποκορώνου. Είμασταν έξι. Η Μαρία (σημείωση: το ψευδώνυμο της Ευαγγελίας Κλάδου στον ΔΣΕ), ο Μήτσος Τσαγκαράκης, ο Βάνιας Παντελίδης, ο Λευτέρης Ηλιάκης, ο Νίκος Κοκοβλής και εγώ. Προορισμός μας η σπηλιά στα Αναφυντοχάλαρα που δεν την γνώριζαν παρά ελάχιστοι. Εκεί θα κάναμε σταθμό, πριν φύγουμε γι αλλού. Περπατήσαμε ολόκληρη νύκτα, μέσα σε παγωνιά και βροχόνερο. Τα ξημερώματα βρήκαμε τη σπηλιά. Λίγο αργότερα έπεσε πυκνή ομίχλη και τότε σκεφθήκαμε ν” ανάψουμε μια μικρή φωτιά και να βράσουμε λίγο αλεύρι που είχαμε, να φάμε κουρκούτι. Ξαφνικά η ομίχλη διάλυσε. Σ” αυτό το διάστημα φαίνεται πως μας είδαν από το απόσπασμα. Αμέσως μετά η ομίχλη έπιασε και πάλι πυκνότερη. Αυτό βοήθησε τους άνδρες του αποσπάσματος που πλησίασαν κάνοντας κλοιό γύρω από τη σπηλιά. Μεσημέρι πια αποφάσισε ο Λευτέρης Ηλιάκης να πάει να φέρει νερό από μια πηγή. Έξω βρισκόταν και ο Βάνιας σκοπός. Στα 10-15 μέτρα βρέθηκαν μπροστά στους άνδρες του αποσπάσματος. Ο Βάνιας άρχισε να πυροβολεί. Πεταχτήκαμε έξω από τη σπηλιά και οι υπόλοιποι. Με την πρώτη ή την δεύτερη σφαίρα από το απόσπασμα τραυματίσθηκε στο χέρι η Μαρία. Τότε ζήτησε να την σκοτώσουμε και ταυτόχρονα έδωσε στόχο στις σφαίρες, που την βρήκαν και την άφησαν νεκρή. Λίγο μετά τραυματίστηκε και ο Τσαγκαράκης που δυο ώρες αργότερα πέθανε εκεί. Εμείς συνεχίσαμε μέχρι που νύχτωσε και τότε μπορέσαμε να περάσουμε από τη μοναδική δίοδο, ανάμεσα από τις σφαίρες και τους άνδρες του αποσπάσματος. Πίσω έμεινε και ο Ηλιακής που είχε βρεθεί σε ένα βαθύ λάκκο κρυμμένος. Φύγαμε αφήνοντας τους δυο συντρόφους πίσω νεκρούς».

Οι διώκτες αφού θα κόψουν τις κεφαλές των δύο αγωνιστών θα ξεκινήσουν την γνωστή και συνηθισμένη στις εποχές αυτές, βάρβαρη τελετουργία πανηγυρικής περιφοράς και έκθεσής τους στα χωριά της περιοχής.

Θα διηγηθεί στη συνέχεια ο Αλέκος Μαθιουδάκης:«Μεταξύ των χωριών που την πέρασαν ήταν και το μεγάλο χωριό το Καλάμι, που ήταν οι φυλακές που μας κρατούσαν, πάνω από 700 κρατούμενους, οι περισσότεροι θανατοποινίτες.

Την ίδια μέρα στο επισκεπτήριο οι επισκέπτες μας έδωσαν την είδηση για την περασιά του κεφαλιού της Βαγγέλας Κλάδου έξω πριν λίγες ώρες.

Μπούμεραγκ γύρισε ο «θρίαμβος» των διωκτών της Βαγγέλας. Ο κόσμος αντί να τους θαυμάζει τους έβαζε στη χορεία των μιασμάτων του έθνους».

Τα οστά της Βαγγέλας θα βρεθούν πολλά χρόνια αργότερα, από τον αδελφό της Γιώργο Κλάδο και κάποιους από τους επιζώντες συντρόφους της. Τον Αύγουστο του 1978, όπου θα μεταφερθούν στα Ανώγεια για να θαφτούν με όλες τις πρέπουσες τιμές.

Επειδή λοιπόν το «δίκιο είναι ζόρικο πολύ», το «ιστορικό δίκιο» είναι επιτακτική ανάγκη…

 Ας μην ξεχνάμε πως η λάθος μνήμη σκοτώνει δύο φορές και ας προσπαθήσουμε να δώσουμε στην ιστορία μας τη θέση που της αξίζει.

 
 Share on Facebook Share on Twitter Share on Reddit Share on LinkedIn
No Comments  comments 
formats

Από 21 έως τις 25 Ιουνίου «ανακαλύψτε» την Κόρινθο μετά… μουσικής !

Με 20 εκδηλώσεις σε 12 διαφορετικά σημεία της  πόλης και τοπικό συντονιστή το Καλογεροπούλειο Ίδρυμα η Κόρινθος συμμετέχει στη 18η Ευρωπαϊκή Γιορτή της Μουσικής που φέτος γιορτάζεται,από τις 21 έως τις 25 Ιουνίου,σε 50 πόλεις της Ελλάδας.

Σύμφωνα με τους διοργανωτές, παρότι είναι η πρώτη επίσημη παρουσία της Κορίνθου στις εκδηλώσεις  της Ευρωπαϊκής Γιορτής της Μουσικής (ΕΓΜ) στην Ελλάδα,το παζλ των εκδηλώσεων συμπληρώνουν 300 και πλέον συντελεστές ! 


Να σημειωθεί ότι την διοργανωτική ευθύνη ,της συμμετοχής της Κορίνθου,έχουν το ΚΕΠΑΠ του Δήμου Κορινθίων και η  Αντιπεριφέρεια Κορινθίας.

Λίγα λόγια για την Ευρωπαϊκή Γιορτή της Μουσικής

Το 1982, την 21η Ιουνίου – συμβολική ημερομηνία λόγω του θερινού ηλιοστασίου – με πρωτοβουλία του τότε Γάλλου Υπουργού πολιτισμού Jack Lang και την υποστήριξη του Γαλλικού Υπουργείου Πολιτισμού, γιορτάστηκε στη Γαλλία για πρώτη φορά η Γιορτή της Μουσικής, με σκοπό να βγούνε «όλοι οι μουσικοί στους δρόμους».
Την επόμενη χρονιά, η «Γιορτή της Μουσικής» συσπειρώνει 200.000 ερασιτέχνες και επαγγελματίες μουσικούς κάθε είδους, όπου με την υποστήριξη των τοπικών αρχών κατακλύζουν δημόσιους χώρους, πλατείες, δρόμους, σταθμούς, πάρκα, αίθουσες κ.ά. και παρουσιάζουν χιλιάδες συναυλίες. Εκδηλώσεις από κλασσική, τζαζ, ροκ, ηλεκτρονική μέχρι και παραδοσιακή μουσική προσφέρονται δωρεάν στο κοινό, καθώς το κόστος των συναυλιών καλύπτεται από τους υποστηρικτές της Γιορτής.
Εκείνη την ημέρα όλα λειτουργούν για χάρη της μουσικής. Μεταξύ άλλων, το κράτος και οι δημοτικές αρχές επιτρέπουν την ηχορύπανση, οι συγκοινωνίες διαμορφώνουν ειδικά δρομολόγια με ημερήσιο εισιτήριο που συνδέουν όλες τις κεντρικές εκδηλώσεις, ενώ τα ταχυδρομεία εκδίδουν ειδικό γραμματόσημο.
Η Γιορτή της Μουσικής γίνεται γρήγορα εξαγώγιμος θεσμός και το 1985 εξαπλώνεται εκτός Γαλλικών συνόρων με τον ίδιο σκοπό και με τους ίδιους κανόνες. Με πρωτοβουλία της Μελίνας Μερκούρη, η Αθήνα ως πρώτη Πολιτιστική πρωτεύουσα της Ευρώπης, ήταν επίσης η πρώτη πόλη εκτός Γαλλίας στην οποία πραγματοποιήθηκε η Γιορτή.
Δέκα χρόνια μετά την Αθήνα οι εκδηλώσεις εξαπλώθηκαν σε αρκετές ευρωπαϊκές πρωτεύουσες και με σκοπό την δημιουργία ενός ευρωπαϊκού δικτύου για τη συνεργασία, την προώθηση και ανταλλαγή καλλιτεχνών, δημιουργήθηκε η διεθνής μη-κερδοσκοπική οργάνωση για την Ευρωπαϊκή Γιορτή της Μουσικής, “AISBL Fête Européenne de la Musique” (“I.N.P.O. European Music Day Association”) με έδρα τις Βρυξέλλες (Ιαν. 1995). Την ίδια χρονιά οργανώθηκε η πρώτη συνάντηση των ευρωπαίων διοργανωτών στην Βουδαπέστη όπου και υπεγράφη η Συμφωνία της Βουδαπέστης (Μάρτιος 1995). Η Ευρωπαϊκή Γιορτή της Μουσικής (ΕΓΜ) είχε γεννηθεί.
Σήμερα, με έναυσμα την ΕΓΜ πραγματοποιούνται χιλιάδες συναυλίες με πλέον 800.000 ερασιτέχνες και επαγγελματίες μουσικούς να κατακλύζουν πλατείες, δρόμους, σταθμούς, πάρκα, αίθουσες κ.ά., σε όλη την Ευρώπη. Οι εκδηλώσεις διεξάγονται ταυτόχρονα και είναι πάντα δωρεάν για το κοινό.
Πλέον, η Γιορτή της Μουσικής γιορτάζεται με περισσότερες από 25.000 εκδηλώσεις σε όλη την Ευρώπη αναδεικνύοντάς την, ως τη μεγαλύτερη κοινή πολιτιστική διοργάνωση.
 
 Share on Facebook Share on Twitter Share on Reddit Share on LinkedIn
No Comments  comments 
formats

Skyline House: Η μονοκατοικία που “βλέπει” τον ουρανό με άλλο… μάτι

Υπάρχουν μονοκατοικίες που “κόβουν” την ανάσα με την πολυτέλειά τους. Υπάρχουν επαύλεις που θα νόμιζες ότι “πρωταγωνιστούν” μόνο σε ταινίες. Υπάρχουν βίλες που μοιάζουν σαν να βγήκαν από τα πιο τρελά όνειρά σου. Και έπειτα υπάρχουν και εκείνες οι περιπτώσεις σπιτιών που καταφέρνουν με τον πιο μοναδικό και ξεχωριστό τρόπο να σου “κλέψουν” την καρδιά μέσα από τον καινοτόμο σχεδιασμό και την ανώτερη αισθητική τους! Και αυτά ίσως είναι τα πιο ιδιαίτερα και αξιομνημόνευτα παραδείγματα της σύγχρονης αρχιτεκτονικής!
Μία από αυτές τις περιπτώσεις είναι και το Skyline House που δημιουργήθηκε στο Oakland της California από το κορυφαίο αρχιτεκτονικό γραφείο Terry & Terry Architecture!

Χτισμένο στους πρόποδες της οροσειράς Oakland Hills και με θέα 360 μοιρών, η εκπληκτική κατοικία μοιάζει να “αιωρείται” πάνω από την πόλη, ενώ οι μοναδικές σχεδιαστικές γραμμές που ακολουθήθηκαν κατά την κατασκευή του δημιουργούν μια ξεχωριστή συνένωση εσωτερικού και περιβάλλοντα χώρου!

Το σπίτι που “εκμεταλλεύτηκε” το κτίσμα που προϋπήρχε στο χώρο χρησιμοποίησε το βασικό “σκελετό”, ο οποίος ενισχύθηκε και εξελίχθηκε ώστε να συνδυάζει την αντοχή με την ιδιαίτερη αισθητική. Μάλιστα, λόγω των ιδιαίτερων κλιματικών συνθηκών της περιοχής και της συγκεκριμένης τοποθεσίας, στην ανακατασκευή χρησιμοποιήθηκε μια ξεχωριστή τεχνική ενσωμάτωσης του ξύλου, που θυμίζει σωλήνα ο οποίος “περιέχει” τη μονοκατοικία εντός του, ώστε να βοηθήσει στην εξισορρόπηση της θερμοκρασίας στον εσωτερικό χώρο! Πέρα, όμως, από το λειτουργικό ρόλο της ξύλινης επένδυσης, το αποτέλεσμα είναι ένας breathtaking θόλος με μοναδικό flow στο χώρο!

Με άμεση θέα στη γέφυρα Golden Gate και τις νοτιοδυτικές ακτές του Oakland, το Skyline House αποτελείται από έναν ξύλινο σκελετό, που παίζει και τον “πρωταγωνιστικό” ρόλο σε όλο το αισθητικό φάσμα του interior design, προωθώντας τη φυσική αίσθηση και το “μπλέξιμο” indoor και outdoor περιβάλλοντος!

Η μονοκατοικία απαρτίζεται από δύο ορόφους, οι οποίοι “φιλοξενούν” τέσσερα υπνοδωμάτια, τρία μπάνια, δύο καθιστικά εκ των οποίων το ένα χρησιμεύει ως media room και ένα πλήρως εξοπλισμένο γραφείο. Ακολουθώντας την open plan διάταξη, οι μεγάλοι και ανοιχτοί χώροι “λούζονται” από το φυσικό φως, ενώ το ξύλινο deck που ξεκινά από το εσωτερικό του σπιτιού και εκτείνεται έως την εξωτερική βεράντα κάνει ακόμη πιο έντονη την αίσθηση πως οι δύο χώροι δεν ξεχωρίζουν!

 
 Share on Facebook Share on Twitter Share on Reddit Share on LinkedIn
No Comments  comments 
formats

Στα «χέρια» πολίτες και Ρομά στη Μυρτιά Αιγίου, με αφορμή μια… μπάλα

Ένταση επικράτησε το απόγευμα της Τετάρτης στην περιοχή της Μυρτιάς Αιγίου, καθώς κάτοικοι είχαν φραστικό -τουλάχιστον- επεισόδιο με Ρομά. Αφορμή στάθηκε ένα ποδοσφαιρικό παιχνίδι μεταξύ παιδιών της περιοχής.

Σε κάποια δυνατή φάση, όπως αναφέρουν αυτόπτες μάρτυρες, τα παιδιά προεφηβικής και εφηβικής ηλικίας, μεταξύ αυτών και Ρομά, πιάστηκαν στα χέρια.

Ακολούθως γονείς ζήτησαν έντονα το λόγο από άλλους γονείς κι εκεί τα αίματα άναψαν.Ακολούθησε ένταση και αντιπαράθεση μεταξύ τουλάχιστον 50 ατόμων και  ειδοποιήθηκαν άνδρες της ΟΠΚΕ που μετέβησαν στο σημείο για να αποφευχθούν θα χειρότερα…

Σύμφωνα πάντα με τις ίδιες πληροφορίες οι αστυνομικές δυνάμεις θα παραμείνουν στην περιοχή, για προληπτικούς λόγους.

 
 Share on Facebook Share on Twitter Share on Reddit Share on LinkedIn
No Comments  comments 
formats

Σε προγράμματα του ΟΑΕΔ στο Δημόσιο οι μακροχρόνια άνεργοι 55 έως 67 ετών

Σε προγράμματα του ΟΑΕΔ που αφορούν απασχόληση στο Δημόσιο, τους Δήμους και τις Περιφέρειες θα μπορούν να εντάσσονται άνεργοι 55 έως 67 ετών.Αυτό προβλέπει τροπολογία την οποία κατέθεσε χθες  το Υπουργείο Εργασίας.

Συγκεκριμένα, η τροπολογία προβλέπει πως «παρέχεται η δυνατότητα ένταξης, με Κοινή Υπουργική Απόφαση, μακροχρόνια ανέργων, εγγεγραμμένων στα μητρώα του ΟΑΕΔ, ηλικίας 55 έως 67 ετών, σε προγράμματα που καταρτίζονται από τον ΟΑΕΔ, για την απασχόληση τους στο δημόσιο τομέα,στους ΟΤΑ α΄ και β΄ βαθμού, καθώς και πάσης φύσεως επιχειρήσεις αυτών. Με την ίδια απόφαση, ορίζεται μεταξύ άλλων,η χρηματοδότηση για την υλοποίηση των προγραμμάτων αυτών».

Σύμφωνα με την έκθεση του Γενικού Λογιστηρίου του Κράτους από τις παραπάνω διατάξεις δεν προκαλείται δαπάνη σε βάρος του κρατικού προϋπολογισμού,καθόσον τα εν λόγω προγράμματα υλοποιούνται κατά όμοιο τρόπο από διατάξεις της κείμενης νομοθεσίας.

 
 Share on Facebook Share on Twitter Share on Reddit Share on LinkedIn
No Comments  comments 
formats

Ομηρία με νεκρούς σε εστιατόριο της Σομαλίας

Ένοπλοι κρατούν τουλάχιστον 20 ανθρώπους όμηρους μέσα σε ένα εστιατόριο στην πρωτεύουσα της Σομαλίας, το Μογκαντίσου, όπου χθες βράδυ διαπράχθηκε μια επίθεση που ξεκίνησε όταν βομβιστής-καμικάζι έπεσε με ένα αυτοκίνητο παγιδευμένο με εκρηκτικές ύλες στο κτιριακό συγκρότημα όπου στεγάζεται επίσης το ξενοδοχείο Posh και ένοπλοι εισέβαλαν αμέσως μετά. 14 νεκροί μέχρι τώρα, ανάμεσα τους ξένοι. Δυο νεκροί τρομοκράτες.

Την ευθύνη για την επίθεση ανέλαβε η τζιχαντιστική οργάνωση αλ Σεμπάμπ με τον εκπρόσωπό της για στρατιωτικά θέματα, τον Αμπντιάσις Αμπού Μούσαμπ, να τονίζει πως η επιχείρηση «συνεχίζεται». «Οι αντάρτες βρίσκονται ακόμη μέσα στο (σ.σ. εστιατόριο) Pizza House και κρατούν πάνω από 20 ανθρώπους. Δεν γνωρίζουμε πόσοι είναι νεκροί και πόσοι ζωντανοί», δήλωσε ο Αστυνόμος Α΄ Ιμπραήμ Χουσέιν της αστυνομίας του Μογκαντίσου. Ολόκληρη η περιοχή έχει αποκλειστεί από την αστυνομία, ενώ ακούγονται σποραδικά πυρά.

Ένας άλλος αξιωματικός της αστυνομίας της σομαλικής πρωτεύουσας, ο Αμπουκάρ Μοχάμεντ, είχε κάνει λόγο νωρίτερα για τουλάχιστον «έξι νεκρούς και πολλούς τραυματίες». Η οργάνωση αλ Σεμπάμπ, παρότι μετά το 2011 απώλεσε με τις επιχειρήσεις της δύναμης της Αφρικανικής Ένωσης τα περισσότερα από τα εδάφη που έλεγχε, εξαπολύει συχνά επιθέσεις στη Σομαλία και τείνει να επικεντρώνεται στην πρωτεύουσα και περιοχές που ελέγχονται από την ομοσπονδιακή κυβέρνηση.

Στόχος της είναι να διώξει από τη χώρα τις δυνάμεις της Αφρικανικής Ένωσης, να ανατρέψει την υποστηριζόμενη από τη Δύση κυβέρνηση και να επιβάλει τη δική της εκδοχή του ισλαμικού νόμου, της σαρίας, στο κράτος αυτό στο Κέρας της Αφρικής. Η Σομαλία βρίσκεται σε πόλεμο από το 1991, όταν πολέμαρχοι ανέτρεψαν τον δικτάτορα Σιάντ Μπαρέ και κατόπιν στράφηκαν ο ένας εναντίον του άλλου.

ΑΠΕ

 
 Share on Facebook Share on Twitter Share on Reddit Share on LinkedIn
No Comments  comments 
formats

Τσε Γκεβάρα, ο κομαντάντε του ποδοσφαίρου

«Το ποδόσφαιρο δεν είναι ένα ακόμη άθλημα, αλλά ένα όπλο της επανάστασης». Eρνέστο Γκεβάρα. Γεννήθηκε στις 14 Ιουνίου 1928.

Ο Eρνέστο Γκεβάρα έζησε 39 χρόνια. Από το Ροζάριο της Αργεντινής μέχρι την Ιγέρα της Βολιβίας, το χωριουδάκι των Άνδεων όπου έπεσε νεκρός τον Οκτώβριο του 1967.Και τότε και σήμερα σύμβολο των εξεγερμένων της υφηλίου. 

Ο Γκεβάρα στη σύντομη ζωή του ασχολήθηκε και με το ποδόσφαιρο. Είναι γνωστό ότι από μικρό παιδί υπέφερε από άσθμα και η μόνη συμβουλή που έδιναν οι γιατροί ήταν η ενασχόληση με τον αθλητισμό. Ιππασία, ποδηλασία, ράγκμπι και ποδόσφαιρο. Προτιμούσε το ράγκμπι, αλλά όταν έπαιζε ποδόσφαιρο ήταν πάντα τερματοφύλακας. Το άσθμα δεν του επέτρεπε να μπει μέσα, να τρέχει, να μαρκάρει, να σκοράρει.Δίπλα στην αυτοσχέδια εστία του, ο μικρός Ερνέστο είχε πάντα και την συσκευή για τις εισπνοές του.

Όταν αποφάσισε με τον φίλο του Αλμπέρτο Γρανάδο, τον χειμώνα του 1951, να πάρουν μια μηχανή και να γυρίσουν τη Λατινική Αμερική, ο Γκεβάρα ως φοιτητής της ιατρικής προσπάθησε να προσφέρει τις υπηρεσίες του στους ανθρώπους που τις είχαν ανάγκη.

«Προσπαθήσαμε να εφαρμόσουμε την ψυχοθεραπεία και ψυχαγωγούσαμε τους λεπρούς. Φτιάξαμε με τους αρρώστους ποδοσφαιρική ομάδα και διοργανώσαμε αγώνες (σ.σ. μία ομάδα ήταν οι υγιείς, η άλλη οι ασθενείς). Η προσοχή μας και η συμπεριφορά μας σε αυτά τα δυστυχισμένα πλάσματα ανέβασαν κατακόρυφα τη διάθεσή τους» έχει πει ο Γρανάδο για την εμπειρία τους σε ένα λεπροκομείο στο Περού. 

Στο ημερολόγιό του (τα γνωστά Ημερολόγια Μοτοσικλέτας), ο ίδιος ο Αργεντινός περιγράφει ένα αστείο περιστατικό, το οποίο έχει σχέση με το ποδόσφαιρο. Ήταν οι τελευταίοι μήνες του ταξιδιού και μαζί με τον Γρανάδο έφυγαν από το Περού για την πόλη Λετίσια της Κολομβίας και με τελικό προορισμό την Μπογκοτά. Τα εφόδιά τους δεν ήταν πολλά και φυσικά δεν είχαν χρήματα για να πληρώσουν το φέρι, το οποίο θα τους μετέφερε μέσω του Αμαζόνιου στον προορισμό τους.

Το ποδόσφαιρο τους έδωσε τη λύση. Ήταν η εποχή που μεγαλουργούσαν ο Αλφρέδο Ντι Στέφανο (του οποίου ο Γκεβάρα υπήρξε μεγάλος θαυμαστής) και ο Αδόλφο Πεδερνέρα. Και οι δύο φορούσαν εκείνο τον καιρό τη φανέλα της Μιγιονάριος, της πολύ γνωστής ομάδας της Κολομβίας.  Ο Γκεβάρα και ο Γρανάδο παρουσιάστηκαν στην τοπική ομάδα της Λετίσια και είπαν ότι είναι γνωστοί ποδοσφαιριστές της Αργεντινής και θα ήθελαν να αναλάβουν ως προπονητές! 

Τα κατάφεραν περίφημα και, μάλιστα, η ομάδα πήρε μέρος σε τουρνουά, στο οποίο διακρίθηκε με τους δύο φίλους να είναι και προπονητές και παίκτες ταυτόχρονα («ήταν τόσο κακή η ομάδα που αναγκαστήκαμε να παίξουμε και εμείς» γράφει ο Τσε) και τον Γρανάδο να κερδίζει με την ποδοσφαιρική αξία του το παρατσούκλι «Πεδερνερίτα» λόγω της ομοιότητάς του με τον γνωστό άσο της μπάλας. Ο Γκεβάρα, μάλιστα, απέκρουσε και πέναλτι το οποίο έμεινε στην ιστορία της Λετίσια. 

Όταν έφτασαν πια στην πρωτεύουσα, ο Τσε και ο Αλμπέρτο χρησιμοποίησαν ως… μέσον τον Έκτορ Ριάλ, με τον οποίο ο Γκεβάρα είχε υπηρετήσει μαζί στον στρατό, και τελικά συνάντησαν τον Ντι Στέφανο, στις 8 Ιουλίου 1952, ο οποίος τους έδωσε εισιτήρια για να παρακολουθήσουν την αναμέτρηση της Μιγιονάριος με τη Ρεάλ, την ομάδα στην οποία έμελλε να γράψει ιστορία λίγο αργότερα ο Αργεντινός θρύλος της μπάλας.

«Συζητήσαμε για μπάλα, ιατρική και τα βουνά της Κόρδοβα» αναφέρει ο Γρανάδο στο ημερολόγιό του για τη συνάντηση με τον θρύλο του ποδοσφαίρου. 

Κάποια χρόνια μετά, ο Γκεβάρα ήταν πια υπουργός στην Κούβα και με αυτή την ιδιότητα υποδέχθηκε τη Μαντουρέιρα, μια ομάδα τρίτης κατηγορίας της Βραζιλίας, που έκανε περιοδεία στη χώρα. Ο Τσε επισκέφτηκε την αποστολή στο ξενοδοχείο, τους συνόδευε κατά την παραμονή τους στην Κούβα και  ως καλός οπαδός, ήταν κοντά στους ποδοσφαιριστές σε όλη τη διάρκεια της παραμονής τους στην Κούβα και παρακολούθησε από κοντά τα παιχνίδια τους. 

Ο ίδιος ήταν οπαδός της Ροζάριο,παρά το γεγονός ότι δεν παρακολούθησε ποτέ αγώνα της. «Όταν ανακάλυψα τη Ροζάριο Σεντράλ, την ομάδα της γειτονιάς στην οποία γεννήθηκα, αποφάσισα να την αναφέρω με καμάρι κάθε φορά που με ρωτούσαν από που κατάγομαι. Δεν ήξερα την πόλη, δεν ήξερα την ομάδα, αλλά ήμουν “ροζαρίνο” και θα υπερασπιζόμουν την ταυτότητά του» έγραψε ένας από τους βιογράφους του Γκεβάρα, ο Ούγκο Γαμπίνι. 

Ο θάνατός του ένωσε οπαδούς πολλών ομάδων της χώρας. Μετά τη δολοφονία του, τον Οκτώβριο του 1967, ξέσπασαν ταραχές στο Μπουένος Άιρες, αρκετοί αγώνες διακόπηκαν από τον στρατό και την αστυνομία, καθώς φίλαθλοι της Ιντεπεντιέντε, της Φεροκαρίλ Οέστε, της Μπόκα Τζούνιορς και της Τσακαρίτα ούρλιαζαν κατά τη διάρκεια των παιχνιδιών «Τσε, Τσε»!.

Εξάλλου, το «Hasta la victoria siempre», το σύνθημα της ζωής και του αγώνα του, αυτή η μάχη μέχρι την τελική νίκη βρίσκει απόλυτη εφαρμογή στο ποδόσφαιρο, στον αθλητισμό, στην ίδια τη ζωή, κομμάτι της οποίας είναι… 

 
 Share on Facebook Share on Twitter Share on Reddit Share on LinkedIn
No Comments  comments