Facebook Twitter E-mail
formats

Τουρκία:Με διάταγμα απολύονται περισσότεροι από 18.000 εργαζόμενοι στο Δημόσιο

Περισσότεροι από 18.000 εργαζόμενοι στο δημόσιο απολύονται στην Τουρκία με διάταγμα που δημοσιεύεται σήμερα στην Εφημερίδα της Κυβέρνησης, ανάμεσα στους οποίους πάρα πολλά μέλη των δυνάμεων της τάξης, αλλά και εκπαιδευτικοί και πανεπιστημιακοί.Συνολικά 18.632 πρόσωπα, μεταξύ των οποίων περισσότεροι από 9.000 αστυνομικοί και 6.000 μέλη των ενόπλων δυνάμεων είδαν τα ονόματά τους να δημοσιεύονται στο διάταγμα, το οποίο παρουσιάσθηκε στα μέσα ενημέρωσης ως το τελευταίο πριν από την πιθανή άρση της κατάστασης έκτακτης ανάγκης αύριο Δευτέρα.Εξάλλου περίπου 1.000 εργαζόμενοι του υπουργείου Δικαιοσύνης και 650 του υπουργείου Παιδείας απολύονται επίσης.Το διάταγμα αυτό εμφαίνζεται ως το τελευταίο που εκδίδεται υπό το καθεστώς έκτακτης ανάγκης που εγκαθιδρύθηκε την επομένη της αποτυχημένης απόπειρας πραξικοπήματος του Ιουλίου 2016 και έκτοτε ανανεώνεται αδιάκοπα.

Τα τουρκικά μέσα ενημέρωσης υποστηρίζουν πως το έκτακτο αυτό καθεστώς θα αρθεί αύριο Δευτέρα μετά την ορκωμοσία του προέδρου Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν ο οποίος επανεξελέγη στις 24 Ιουνίου για μια νέα θητεία και είχε υποσχεθεί προεκλογικά την άρση της κατάστασης έκτακτης ανάγκης.

Η αυριανή ημέρα θα σηματοδοτήσει επίσης την έναρξη της ισχύος ενός προεδρικού συστήματος στο πλαίσιο της συνταγματικής αναθεώρησης που υιοθετήθηκε με δημοψήφισμα τον Απρίλιο 2017.

Υπό το νέο αυτό σύστημα, το σύνολο των εκτελεστικών εξουσιών περιέρχονται στον πρόεδρο, ο οποίος θα μπορεί να κυβερνά με προεδρικά διατάγματα.

Εξάλλου 12 ενώσεις, 3 εφημερίδες και ένα τηλεοπτικό δίκτυο έκλεισαν με το σημερινό διάταγμα.

Επιπλέον στο κείμενο ανακοινώνεται πως 148 πρόσωπα, που είχαν απολυθεί με προηγούμενα διατάγματα, επανεντάσσονται στη δημόσια διοίκηση.

Σύμφωνα με την μκο Human Rights Joint Platform (Ihop), στις 20 Μαρτίου 2018 112.679 πρόσωπα είχαν απολυθεί στην Τουρκία, εκ των οποίων περισσότερα από 8.000 από τις ένοπλες δυνάμεις, περίπου 33.000 μεταξύ του προσωπικού του υπουργείου Παιδείας και 31.000 στους κόλπους του υπουργείου Εσωτερικών, εκ των οποίων 22.600 στη Γενική Διεύθυνση Ασφαλείας.

Χιλιάδες άλλοι τέθηκαν σε διαθεσιμότητα.

Οι διώξεις αυτές επικρίνονται έντονα από την αντιπολίτευση και τις οργανώσεις υπεράσπισης των ανθρώπινων δικαιωμάτων, που βλέπουν σ’ αυτές απόπειρα να φιμωθεί κάθε επικριτική φωνή.

 

 
 Share on Facebook Share on Twitter Share on Reddit Share on LinkedIn
No Comments  comments 
formats

Την Κυριακή 8 Ιουλίου η Αγγελική Τουμπανάκη στον Φλοίσβο Κορίνθου.

Την Κυριακή 8 Ιουλίου ο  Δήμος Κορινθίων  μας προσκαλεί στον Φλοίσβο Κορίνθου,στην αναβληθείσα, λόγω της κακοκαιρίας, προγραμματισμένη μουσική παράσταση «Συνδέσεις» με την Αγγελική Τουμπανάκη.

«Συνδέσεις» …Μια διαδρομή με τραγούδια – ορόσημα της ελληνικής και διεθνούς δισκογραφίας, με ανοιχτούς ορίζοντες στη διάδραση και την ελευθερία της μουσικής έκφρασης.

H Αγγελική Τουμπανάκη, πολυσχιδής ερμηνεύτρια, performer και μουσικός,μαζί με τους εκλεκτούς μουσικούς, Βασίλη Κετεντζόγλου στην κιθάρα, Στάθη Άννινο στο πιάνο, Απόστολο Καλτσά στο μπάσο και τον Ηλία Δουμάνη στα τύμπανα,δομούν ένα πολυδιάστατο ηχητικό περιβάλλον με φυσικούς και ηλεκτρονικούς ήχους, λούπες και πολυφωνίες,όπου συνδέουν το παρελθόν με το τώρα, το προσωπικό με το όλον και δημιουργούν μια παράσταση – αφήγηση. Σταθερή αφετηρία και πηγή έμπνευσης είναι η αγάπη για την συλλογική δημιουργία, την ελεύθερη επικοινωνία και τον αυτοσχεδιασμό.

ΚΑΛΥΤΕΡΕΣ ΣΥΝΑΥΛΙΑΚΕΣ ΣΤΙΓΜΕΣ ΤΟΥ 2017!

Κριτικές για την μουσική παράσταση «Συνδέσεις» της  Αγγελικής Τουμπανάκη.

«Τι μπορεί να δώσει η νεώτερη γενιά στο τραγούδι; Πολλά. Πάρα πολλά. Η Αγγελική σε καθηλώνει. Όχι μόνο γιατί δεν ξεκολλάς το βλέμμα σου από πάνω της όταν είναι στη σκηνή, αλλά και γιατί κάθε φορά που την βλέπεις, διακρίνεις το προχώρημα της. Στις «Συνδέσεις» (που επιμελήθηκε σκηνοθετικά η Σ.Σπυράτου) η μουσική περιπλάνηση της ομάδας της περιέλαβε και την Ελλάδα (Βαλκανια, Κάτω Ιταλία, Τσιγγάνικη παράδοση κλπ κλπ) εντάσσοντας την στο πληθωρικό ανοιχτό της σύμπαν. Η τζαζ, η electronica, οι παραδόσεις των Βαλκανίων μέσα από μια περφόρμερ/βοκαλίστρια/ μουσικό (ισχύει όποια σειρά θέλετε) που φτιάχνει κατηγορία από μόνη της.» Χάρις Ποντίδα – Tospirto.net

«Συνδέσεις» … ήχων, χρωμάτων εποχών… Μια εκπληκτική, πρωτότυπη μουσική παράσταση, ορισμός της ελεύθερης έκφρασης και του αυτοσχεδιασμού, με κανόνα την συλλογική δημιουργία, με αγάπη για τη μουσική, ασυναγώνιστες ερμηνείες τόσο από την Αγγελική, όσο και από το πολυφωνικό μουσικό σχήμα «Τerra Voce» ( το οποίο αποτελείται από πέντε μαθήτριές της ), με την αριστουργηματική σκηνοθεσία της Σοφίας Σπυράτου, αλλά και την «ζωντανή ζωγραφική» του μοναδικού και πολυβραβευμένου σκιτσογράφου Soloup να ιχνογραφεί τις ιστορίες των τραγουδιών συνδέοντας τον ήχο και την ερμηνεία με εικόνες…» …»  Αγγελική Παπαϊωάννου – epikairo.com

«…Παράσταση δουλεμένη, προσεγμένη ηχητικά, τεχνικά άψογη, αποδεικνύει ότι ο πειραματισμός μπορεί ακόμα να έχει θέση στο ελληνικό τραγούδι… Η Αγγελική Τουμπανάκη τιθασεύεται σε τέτοιο βαθμό από τη δύναμη της μουσικής, που η ίδια καταλήγει να είναι ατίθαση και αχαλιναγώγητη απέναντι σε κάθε μορφή της. Είναι μοναδικός ο τρόπος που συνδέει τις μουσικές του κόσμου και τις κάνει δικές της, μεταδίδοντάς τες ταυτόχρονα και στο κοινό που την παρακολουθεί, δημιουργώντας ένας είδος επίκλησης σε μια δύναμη χαράς…»  Διονύσης Χριστόπουλος – Musicity.gr

«… Ό,τι και να πει κανείς, δεν θα είναι ποτέ αντάξιο της πραγματικότητας … H παράσταση αυτή αποτελεί ό,τι καλύτερο έχουμε δει έως τώρα από την Αγγελική». Ιωάννα Μπρατσολιά – Jumpingfish.gr

 
 Share on Facebook Share on Twitter Share on Reddit Share on LinkedIn
No Comments  comments 
formats

Ένα χωριό αφιερωμένο στην ανάγνωση και τη γραφή

Σε απόσταση σχεδόν δυο ωρών από τη Μαδρίτη, υπάρχει ένα μικρό γραφικό χωριό που είναι γεμάτο βιβλία.  Στην Ουρουένια αντιστοιχεί ένα βιβλιοπωλείο ανά 16 κατοίκους! Παράλληλα, υπάρχουν τέσσερα μουσεία και το κέντρο «e- LEA» που φιλοξενεί περιστασιακές εκθέσεις, ημερίδες και σεμινάρια γραφής….

Το βασκικό τοπωνύμιο και η μεγάλη φωτιά 

Η περιοχή που είναι χτισμένο το χωριό υπήρξε από τα αρχαία χρόνια αρκετά ελκυστική. Σε έναν ψηλό λόφο, κάτω από τον οποίο απλώνεται μια απέραντη κοιλάδα, η Ουρουένια ήταν στρατηγικά σημαντική, ενώ η πηγή με το καθαρό νερό ήταν καθοριστικός παράγοντας για τη δημιουργία οικισμών.

Οι πρώτοι κάτοικοι της περιοχής ήταν βασκικής καταγωγής και πιστεύεται ότι το όνομα του χωριού προέρχεται από το βασκικό «Ur-Uru», που σημαίνει περιοχή με νερό και το «Anna-Eneas», που σημαίνει αδερφή. Κατά τον 10 αιώνα οι κάτοικοι ήρθαν σε επαφή με τον χριστιανισμό, ενώ αργότερα η περιοχή αποτέλεσε φυσικό σύνορο για τα βασίλεια της Καστίλης και του Λεόν, που δεν είχαν ενωθεί ακόμη.

Σε έναν ψηλό λόφο, όπου κάτω του απλώνεται μια απέραντη κοιλάδα, η Ουρουένια ήταν στρατηγικά σημαντική, ενώ η πηγή με το καθαρό νερό ήταν σημαντικός παράγοντας για τη δημιουργία οικισμών. Wikimedia Commons Το 1876 ξέσπασε μια τεράστια πυρκαγιά που κατέστρεψε σχεδόν το 50% της Ουρουένια. Το Δημαρχείο κάηκε ολοσχερώς και μαζί του και όλα τα αρχεία. Από εκείνη τη στιγμή άρχισε μια μεγάλη προσπάθεια ανάπλασης και ανοικοδόμησης του χωριού με την αποκατάσταση πολλών διατηρητέων κτισμάτων και μνημείων.

Αυτή η προσπάθεια είχε ως αποτέλεσμα τη βελτίωση της δομής του χωριού, αλλά και της ποιότητας ζωής των κατοίκων. Πλέον, η Ουρουένια, που ανήκει στην επαρχία της Βαγιαδολίδ, αποτελεί ένα μικρό «μεσαιωνικό παράδεισο». Όλοι οι δρόμοι είναι πλακόστρωτοι, τα σπίτια, το μεσαιωνικό παλάτι και το κάστρο που χρονολογείται από τον 15ο αιώνα αποκαταστάθηκαν και αναδιαμορφώθηκαν. Η περιοχή παραμένει ειδυλλιακή, καθώς περιβάλλεται από τείχη που μέσα περικλείουν απέραντες πεδιάδες από σιτάρι και αμπελώνες. Η περιοχή παραμένει ειδυλλιακή, καθώς περιβάλλεται από τείχη που μέσα περικλείουν απέραντες πεδιάδες από σιτάρι και αμπελώνες.

Ένα χωριό αφιερωμένο στην ανάγνωση και τη γραφή 

Η Ουρουένια, τα τελευταία χρόνια έχει επενδύσει σε έναν «πολιτιστικό» τουρισμό.

Το 2014 οι καταγεγραμμένοι κάτοικοι ήταν λιγότεροι από 200, αυτό όμως δεν τους εμπόδισε να έχουν 12 βιβλιοπωλεία! Τα περισσότερα είναι γενικού ενδιαφέροντος, μερικά ειδικεύονται σε παλιά αντίτυπα και σπάνια βιβλία. Υπάρχουν όμως βιβλιοπωλεία με συγκεκριμένη θεματική.

Ένα βιβλιοπωλείο ειδικεύεται στην αυτόνομη περιφέρεια της Καστίλης και Λεόν και ένα άλλο μόνο σε παιδική λογοτεχνία. Το βιβλιοπωλείο «El 7 Bookshop» ειδικεύεται στην ταυρομαχία και το «Cellar» στην οινοποιία, ενώ παράλληλα γίνεται και δοκιμή κρασιών από τους τοπικούς αμπελώνες!

Από το 2007, η Ουρουένια θεωρείται η μοναδική διεθνώς αναγνωρισμένη «πόλη του βιβλίου», όταν έγινε μέλος του Παγκόσμιου Οργανισμού Πόλεις των Βιβλίων», βασισμένη στα πρότυπα των Hay-on-Wye της Ουαλίας και Brevedoort της Ολλανδίας. Κάθε χρόνο, η Ουρουένια προσελκύει τουλάχιστον 40 χιλιάδες φίλους των βιβλίων που ικανοποιούν το ενδιαφέρον βρίσκοντας δυσεύρετους τίτλους και απολαμβάνοντας ένα μοναδικό τοπίο μέσα από τα πλακόστρωτα μεσαιωνικά σοκάκια του χωριού. Συμμετέχουν, ταυτόχρονα, σε διάφορα φεστιβάλ και δραστηριότητες που περιλαμβάνουν τη μάθηση καλλιγραφίας και τη γραφή λογοτεχνικού βιβλίου, αλλά και συζητήσεις με κύριο θέμα τα βιβλία!

Η πολιτιστική ζωή της Ουρουένια ενισχύεται και με τα τέσσερα μουσεία που υπάρχουν στο χωριό. Όπως είναι φυσικό, δεν λείπει το Μουσείου Βιβλίου καθώς επίσης και το Ιστορικό Μουσείο. Το Εθνογραφικό Μουσείο «Joaquin Díaz» στεγάζεται σε μια έπαυλη του 18ου αιώνα, ενώ το Μουσείο της Μουσικής «Luis Delgado» φιλοξενεί αρχαία και σπάνια μουσικά όργανα από όλα τα μέρη του κόσμου.

Τέλος, το το κέντρο «e-LEA» σε μια έκταση 1.296 μέτρων στεγάζει μια εξειδικευμένη αίθουσα ανάγνωσης, διοργανώνει εκθέσεις και συνέδρια, όπου εμπειρογνώμονες συρρέουν πολύ συχνά συρρέουν στο χωριό. Το κέντρο μαζί με το Ίδρυμα «Joaquin Díaz» θεωρούνται ο πυρήνας της έντονης πολιτιστικής και ιστορικής δραστηριότητας του χωριού.

 
 Share on Facebook Share on Twitter Share on Reddit Share on LinkedIn
No Comments  comments 
formats

Eurostat: Η Ελλάδα παραμένει πρώτη στην ανεργία των νέων

Τα υψηλότερα ποσοστά ανεργίας των νέων στην ΕΕ καταγράφονται στην Ελλάδα, σύμφωνα με τα στοιχεία της Eurostat που δόθηκαν σήμερα στη δημοσιότητα.

Στο 20,1% μειώθηκε το επίπεδο της ανεργίας στην Ελλάδα τον Μάρτιο του 2018, από 20,6% τον Φεβρουάριο, σύμφωνα με την Eurostat.

Τον Μάιο του 2018 (δεν υπάρχουν στοιχεία για την Ελλάδα), η ανεργία στην ευρωζώνη παρέμεινε σταθερή στο 8,4% σε σχέση με τον προηγούμενο μήνα, καταγράφοντας το χαμηλότερο επίπεδο από τον Δεκέμβριο του 2008.

Στην ΕΕ η ανεργία παρέμεινε σταθερή στο 7%, καταγράφοντας το χαμηλότερο επίπεδο από τον Αύγουστο του 2008. Ένα χρόνο πριν, το Μάιο του 2017 η ανεργία στην ευρωζώνη και στην «ΕΕ των 28» ήταν 9,2% και 7,7% αντιστοίχως.

Συνολικά, τον Μάιο καταγράφονται 17,207 εκατομμύρια άνεργοι στην ΕΕ και 13,656 εκατομμύρια άνεργοι στην ευρωζώνη.

Τα υψηλότερα επίπεδα ανεργίας στην ΕΕ καταγράφονται στην Ελλάδα (20,1% το Μάρτιο) και στην Ισπανία (15,8%).

Τα χαμηλότερα ποσοστά ανεργίας σημειώθηκαν στην Τσεχία (2,3%)και στη Γερμανία (3,4%).

Μετά την Κύπρο και την Κροατία, η Ελλάδα κατέγραψε τη μεγαλύτερη μείωση της ανεργίας στην ΕΕ, μέσα σε ένα χρόνο, από 22,1% το Μάρτιο του 2017 σε 20,1% το Μάρτιο του 2018.

Ειδικότερα στην Ελλάδα, ο αριθμός των ανέργων τον Μάρτιο διαμορφώθηκε στους 956.000. Το ποσοστό ανεργίας στους άνδρες διαμορφώθηκε στο 16,3% και στις γυναίκες στο 25%.

Το ποσοστό ανεργίας των νέων (κάτω των 25 ετών) στην Ελλάδα μειώθηκε στο 43,2%, έναντι 45,5% το Φεβρουάριο.

Τα υψηλότερα ποσοστά ανεργίας των νέων στην ΕΕ καταγράφονται στην Ελλάδα (43,2%), στην Ισπανία (33,8%) και στην Ιταλία (31,9%).

Τα χαμηλότερα ποσοστά καταγράφονται στη Γερμανία (6,1%), στην Εσθονία (6,8%) και στην Ολλανδία (6,9%).

Τον Μάιο η ανεργία των νέων στην ευρωζώνη μειώθηκε στο 16,8% και στην ΕΕ στο 15,1%.

 

 

 
 Share on Facebook Share on Twitter Share on Reddit Share on LinkedIn
No Comments  comments 
formats

«Ημουν χαμένος σε εικονικό κόσμο»

Για να έρθει στη συνάντησή μας, χρειάστηκε να μπει στο μετρό. Μέσα στο βαγόνι έσκυψε το κεφάλι. Προσπάθησε να εστιάσει στο πάτωμα, σε κάποιο χρώμα, σε οτιδήποτε θα του αποσπούσε την προσοχή, γιατί δεν άντεχε τόσο κόσμο ολόγυρα. Βγαίνει από το σπίτι του δύο φορές την εβδομάδα. Δεν μπορεί παραπάνω. Λέει ότι αλλιώς νιώθει πίεση, ότι έχει ταχυπαλμίες. Επί χρόνια, του ήταν αφόρητο να απομακρυνθεί ακόμη και από το δωμάτιό του. Παρέμενε εκεί, άυπνος μπροστά στην οθόνη του υπολογιστή, βυθισμένος σε κάποιο διαδικτυακό παιχνίδι.

«Αν κάτσω ακίνητος, δεν νιώθω το πέρασμα του χρόνου. Εχει χαθεί αυτή η αίσθηση. Και ξεχνάω εύκολα. Ο,τι δεν έχει σχέση με το gaming δεν ενδιαφέρει το μυαλό μου, το διαγράφω», λέει ο Θανάσης. Είναι 28 ετών, έχει αραιό μούσι και φοράει γυαλιά μυωπίας με λεπτό μεταλλικό σκελετό. Συναντιόμαστε στα γραφεία του Τμήματος Προβληματικής Χρήσης Διαδικτύου της μονάδας απεξάρτησης «18 Ανω», όπου είναι θεραπευόμενος. Δέχεται να μιλήσει με μόνη παράκληση να μη δημοσιευθεί το πραγματικό όνομά του.

Η πρώτη επαφή του με τα ηλεκτρονικά παιχνίδια ήταν σε παιδική ηλικία με τις κονσόλες Amiga και Playstation. Τότε αφιέρωνε το πολύ τέσσερις ώρες την ημέρα σε αυτή την ασχολία. «Το Ιντερνετ με έβαλε περισσότερο στο τριπάκι», λέει. Τα μαζικά διαδικτυακά παιχνίδια πολλαπλών παικτών (MMORPG), όπως τα δημοφιλή World of Warcraft (WoW) και League of Legends (LoL), σταδιακά τον απορροφούσαν όλο και περισσότερο. «Είχα μπει σε “πρόγραμμα”», λέει και περιγράφει μια καθημερινότητα που περιελάμβανε έως και 20 ώρες σχεδόν αδιάλειπτου παιχνιδιού με μικρές παύσεις για ύπνο.

Φαύλος κύκλος

Στην πορεία, έμεινε χωρίς παρέες γιατί όποτε έβγαινε για καφέ μιλούσε για όσα γίνονταν στον εικονικό κόσμο – κάτι που δεν ενδιέφερε τους φίλους του. Διέκοψε τις σπουδές του και τα τελευταία έξι χρόνια δεν είχε σχέση, δεν έχει πάει στον κινηματογράφο, δεν έχει κάνει διακοπές. Ελειψε μόνο δύο φορές από την Αθήνα για δύο εβδομάδες συνολικά, όταν επισκέφθηκε σε άλλη πόλη παίκτες που είχε γνωρίσει στο διαδικτυακό παιχνίδι Lineage. Και τότε πάντως δεν έμεινε μακριά από υπολογιστή. «Επαιζα γιατί ήθελα την ευχαρίστηση, την έξοδο. Αλλά δεν έπαιρνα αυτό. Οταν τελείωνε το παιχνίδι, αισθανόμουν άσχημα. Το ένιωθα σαν ανάγκη ότι έπρεπε να ξαναπαίξω», λέει περιγράφοντας ουσιαστικά τον φαύλο κύκλο της εξάρτησης.

Πρόσφατα ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας αναγνώρισε τον εθισμό στα βιντεοπαιχνίδια ως διαταραχή της διανοητικής υγείας. Ο δρ Πέτρος Λεβούνης, επικεφαλής του ψυχιατρικού τμήματος του Πανεπιστήμιου Rutgers στο Νιου Τζέρσεϊ και ειδικός σε θέματα εξαρτήσεων, εξηγεί στην «Κ» ότι αυτή η εξέλιξη θα βοηθήσει την ιατρική έρευνα, τα διαγνωστικά μοντέλα αλλά και τη θεραπεία των ασθενών. Πριν από δέκα χρόνια στη Νέα Υόρκη, κατά τη διάρκεια μιας επιδημίας χρήσης κρυσταλλικής μεθαμφεταμίνης, ο κ. Λεβούνης διαπίστωσε ότι αρκετοί ασθενείς εμφάνιζαν και καταναγκαστική σεξουαλική συμπεριφορά. Στράφηκε τότε στη μελέτη των συμπεριφορικών εξαρτήσεων και δέχθηκε έπειτα τους πρώτους ασθενείς με εθισμό στα βιντεοπαιχνίδια. Τα σύνδρομα στέρησης που είχαν (άγχος, δυσφορία και διαταραχές ύπνου, μεταξύ άλλων) θύμιζαν αυτά των εξαρτημένων από ουσίες όπως η κοκαΐνη.


Η ψηφιακή επικοινωνία με παίκτες σε άλλες χώρες παρέχει στους εξαρτημένους μια ψευδαίσθηση κοινωνικότητας.

Και στην Ελλάδα οι ειδικοί αντιλήφθηκαν σταδιακά τις διαστάσεις του προβλήματος. Το 2008, το Κέντρο Θεραπείας Εξαρτημένων Ατόμων (ΚΕΘΕΑ) είχε μια ομάδα έγκαιρης παρέμβασης για εφήβους χρήστες κάνναβης. Διαπιστώθηκε όμως ότι οι ανήλικοι που συμμετείχαν τότε στο πρόγραμμα εμφάνιζαν κυρίως εξάρτηση από τα ηλεκτρονικά παιχνίδια. Την τελευταία εξαετία, 125 έφηβοι και περίπου 350 γονείς έχουν απευθυνθεί στη Μονάδα Εγκαιρης Παρέμβασης της Προβληματικής Χρήσης Διαδικτύου του ΚΕΘΕΑ. Αυτή την περίοδο οκτώ παιδιά και 35 γονείς δέχονται συμβουλευτική, ενώ άλλοι 22 γονείς αναμένουν τη σειρά τους για ραντεβού.

Πότε όμως κάποιος θεωρείται εθισμένος στα βιντεοπαιχνίδια; Η Αναστασία Βλαχογεωργάκη, σύμβουλος εξαρτήσεων και θεραπεύτρια οικογένειας στο ΚΕΘΕΑ, εξηγεί στην «Κ» ότι η χρήση θεωρείται υπερβολική όταν ο παίκτης δεν είναι πλέον λειτουργικός στην υπόλοιπη ζωή του, όταν υπάρχει μια μονοδιάστατη ενασχόληση.

«Δεν σημαίνει ότι όποιος παίζει κάποιο ηλεκτρονικό παιχνίδι θα εθιστεί. Πάρα πολύ κόσμος παίζει. Γι’ αυτό δίνουμε έμφαση και στα προβλήματα που μπορεί να υπάρχουν πίσω από τον εθισμό», λέει η ψυχίατρος Στέλλα Χρηστίδη, επιστημονική υπεύθυνος στο Τμήμα Προβληματικής Χρήσης Διαδικτύου του «18 Ανω», που ανήκει διοικητικά στο Ψυχιατρικό Νοσοκομείο Αττικής.

Το «18 Ανω» δέχεται ενηλίκους. Περιστατικά που έχουν χρονίσει και συχνά εμφανίζουν προϋπάρχουσα ή συνυπάρχουσα ψυχοπαθολογία. Το άγχος, η κατάθλιψη, σε κάποιες περιπτώσεις και οι μαθησιακές δυσκολίες, συναντώνται σε εξαρτημένους από βιντεοπαιχνίδια. Ακόμη και η διαταραχή ελλειμματικής προσοχής μπορεί να θεωρηθεί από κάποιους ειδικούς προδιαθεσικός παράγοντας. Η κ. Χρηστίδη αναφέρει ότι ορισμένοι θεραπευόμενοι διηγούνται και παλιές εμπειρίες σχολικού εκφοβισμού. «Δυσκολεύονται να ανταποκριθούν στην πραγματικότητα και απομονώνονται στο σπίτι», λέει.

Η ενημέρωση

Για τον 28χρονο Θανάση όλα μπορεί να είχαν εξελιχθεί διαφορετικά εάν, όπως λέει, υπήρχε σχετική ενημέρωση για την πιθανότητα εξάρτησης από τα βιντεοπαιχνίδια ή τους τρόπους αντιμετώπισης όσο ήταν ακόμη παιδί.

Η Αναστασία Βλαχογεωργάκη από τη μονάδα του ΚΕΘΕΑ που ειδικεύεται σε παιδιά και εφήβους λέει ότι οι γονείς δεν πρέπει να βάζουν ταμπέλες. Δεν ωφελεί να τους λένε: «Είσαι εξαρτημένος». Αυτή την περίοδο, λόγω καλοκαιριού και περισσότερου ελεύθερου χρόνου, αυξάνονται τα αιτήματα που δέχεται από γονείς καθώς ανησυχούν για υποτροπή των παιδιών στην υπερβολική χρήση διαδικτυακών παιχνιδιών. «Χρειάζεται ήρεμη και συνεπής αντιμετώπιση. Να τροφοδοτούν τα παιδιά με άλλες δραστηριότητες», λέει.

Στα δέκα χρόνια που παρακολουθεί στις ΗΠΑ το θέμα του εθισμού στο gaming, ο ψυχίατρος Πέτρος Λεβούνης δέχεται πιο συχνά ενηλίκους ασθενείς που υποστηρίζουν χωρίς δισταγμό ότι πάσχουν από αυτή την εξάρτηση. Μπορεί όμως να μην είναι αυτό το βασικό θέμα που τους βασανίζει. «Νιώθουν αγχωμένοι, δυστυχισμένοι και μπορεί να ψάχνουν για οτιδήποτε ενδέχεται να εξηγήσει καλύτερα την κατάστασή τους», λέει και φέρνει ως παράδειγμα την περίπτωση 18χρονου ασθενούς του. Οι γονείς του θεωρούσαν ότι πάσχει από εθισμό στα βιντεοπαιχνίδια λόγω της πολύωρης ενασχόλησής του με αυτά. Ο έφηβος όμως διαγνώστηκε με σχιζοφρενική διαταραχή και έλαβε ειδική αγωγή.

Τα δύσκολα βήματα επιστροφής στην πραγματικότητα…

Αυτή την περίοδο στο «18 Ανω» παρακολουθούνται 30 ενήλικες για την προβληματική χρήση του Διαδικτύου. Ολοι είναι άντρες, όπως συχνά συμβαίνει στην εξάρτηση από τα βιντεοπαιχνίδια. «Ο χρήστης έχει χάσει πια τον έλεγχο, παίζει περισσότερο από όσο έχει σχεδιάσει και αυτό γίνεται προτεραιότητα εις βάρος άλλων δραστηριοτήτων. Μπορεί να γνωρίζει ή να βλέπει τις αρνητικές συνέπειες αλλά δεν μπορεί να σταματήσει», λέει η ψυχίατρος Στέλλα Χρηστίδη.

Σε αυτή τη θέση είχε βρεθεί παλιότερα και ο 35χρονος σήμερα Επαμεινώνδας. Στα φοιτητικά του χρόνια είχε περάσει έξι μήνες κλεισμένος στο σπίτι. Είχε τυπική επικοινωνία με τους γονείς του, συμπλήρωνε δύο ή τρεις ημέρες άυπνος, έτρωγε μόνο πρόχειρο φαγητό. Για τον ίδιο αφετηρία της κατάχρησης ήταν οι νέες δυνατότητες που παρείχε το Διαδίκτυο. «Οσο και να έπαιζες Super Mario κάποτε θα τελείωνε. Πόσες φορές να το τερματίσεις; Το βάζεις στο ράφι και περιμένεις να βγει το επόμενο», λέει αναφερόμενος στο δημοφιλές παιχνίδι της Nintendo. «Ολα τα παιχνίδια παλιά είχαν αρχή και τέλος. Τίτλοι όμως όπως το World of Warcraft δεν τελειώνουν ποτέ», επισημαίνει.


Τα μαζικά διαδικτυακά παιχνίδια πολλαπλών παικτών (MMORPG), όπως αυτό στη φωτογραφία, είναι ιδιαίτερα δημοφιλή μεταξύ των εθισμένων στο gaming.

Επιβαρυντικά μπορεί να λειτουργεί πλέον και το γεγονός ότι με την εξάπλωση της χρήσης των smartphones όλα βρίσκονται «ένα κλικ μακριά». Ο ψυχίατρος Πέτρος Λεβούνης εξηγεί ότι για κάποιους ειδικούς παίζει ρόλο στον εθισμό και η δομή των βιντεοπαιχνιδιών. Σύμφωνα με αυτή τη θεωρία τα παιχνίδια έχουν γίνει πιο δύσκολα. Η επιβράβευση του χρήστη δεν είναι δεδομένη, ούτε προκύπτει άμεσα μόλις ανοίξει μια εφαρμογή, προκαλώντας αδημονία στον παίκτη.

Με τον καιρό ο Επαμεινώνδας κατάφερε έως έναν βαθμό να οριοθετήσει τον χρόνο που δαπανά στα διαδικτυακά παιχνίδια. Τελείωσε τις σπουδές του με αντικείμενο την Πληροφορική, βρήκε εργασία και διατήρησε τις παρέες του παρότι καθημερινά περνούσε οκτώ ώρες καθηλωμένος σε μια οθόνη, παίζοντας. Οταν όμως απέκτησε δική του οικογένεια διαπίστωσε ότι και αυτός ο χρόνος ήταν υπερβολικός. «Για εμένα υπήρχαν δύο κόσμοι. Τότε στα μάτια πολλών ήμουν φυσιολογικός, χωρίς να ξέρουν ότι τα βράδια συνήθως με απασχολούσε και αυτό το κομμάτι», αναφέρει ο Επαμεινώνδας. «Το gaming είναι κουραστικό. Οταν φτάσεις στα 30 και δεν κοιμηθείς δύο συνεχόμενα βράδια δύσκολα θα συνέλθεις την τρίτη μέρα. Ακόμα και η εγχείρηση που έκανα στη μέση οφείλεται στην έντονη καθιστική ζωή που είχα».

Πώς αντιμετωπίζεται όμως αυτή η εξάρτηση; Ολοι οι ειδικοί που μίλησαν στην «Κ» λένε ότι βασικό εργαλείο κατά του εθισμού είναι η ψυχοθεραπεία. Σε ορισμένες περιπτώσεις ανάλογα με συνυπάρχουσες ψυχικές ασθένειες μπορεί να γίνει και χρήση φαρμακευτικής αγωγής. Ο κ. Λεβούνης θυμάται την περίπτωση ενός ασθενούς του που εργαζόταν ως μάνατζερ εστιατορίου στη Νέα Υόρκη. «Δαπανούσε 25 με 30 ώρες την εβδομάδα στο gaming – πέρα από τις ώρες που αφιέρωνε στο να το σκέφτεται. Εκρυβε αυτή την ενασχόλησή του από συναδέλφους και συγγενείς. Αποφάσισε να μεταναστεύσει στο Λονδίνο – παρότι αυτά τα παιχνίδια είναι προσβάσιμα διεθνώς. Ηθελε να έρθει σε ρήξη με τον τρόπο ζωής του, με τη ρουτίνα που είχε διαμορφώσει», περιγράφει.

Η κ. Χρηστίδη εξηγεί ότι στόχος των προγραμμάτων απεξάρτησης δεν είναι να σταματήσει η χρήση του υπολογιστή από τον θεραπευόμενο. Αλλωστε, οι υπολογιστές είναι εργαλείο και μέρος της ζωής μας. Στόχος είναι να μη χρησιμοποιούνται για διαδικτυακά παιχνίδια.

Μάχη να κρατηθούν μακριά

Ο Επαμεινώνδας, θεραπευόμενος και αυτός στο 18 Ανω, δεν έχει αφιερώσει ούτε ένα λεπτό στο gaming από τον Ιανουάριο. «Είπαμε να το δοκιμάσουμε για μία εβδομάδα και έχουν συμπληρωθεί μήνες», αναφέρει όταν συναντιόμαστε στα γραφεία της μονάδας. Είναι ψηλός, με ήρεμο λόγο και φοράει μια μπλούζα με το σήμα του Flash, του σούπερ ήρωα των κόμικς της DC. Αναζητά τώρα εναλλακτικές δραστηριότητες για να γεμίσει τον ελεύθερο χρόνο του.

Αντίστοιχα ο 28χρονος Θανάσης προσπαθεί να μετριάσει τη χρήση διαδικτυακών παιχνιδιών. Κοιμάται περισσότερο και μόλις ξυπνήσει δεν θα συνδεθεί αμέσως στον υπολογιστή, αλλά θα μιλήσει με τους γονείς του, θα βοηθήσει στις δουλειές του σπιτιού. Πλέον δεν τρώει στο δωμάτιό του, αλλά στην κουζίνα. Το μεσημέρι που συναντιόμαστε έχει ήδη κλείσει πέντε ώρες εκτός οποιουδήποτε διαδικτυακού παιχνιδιού.

«Εχω φτάσει 28 χρόνων και δεν έχω κάνει κάτι και με

φοβίζει αυτό. Μέχρι πότε θα μπορούν να με συντηρήσουν οι γονείς μου;». Θυμάται ότι υπήρχαν ημέρες που μιλούσε μόνο αγγλικά. Αυτή η ψηφιακή επικοινωνία με άλλους χρήστες των ίδιων παιχνιδιών διεθνώς του παρείχε μια ψευδαίσθηση κοινωνικότητας. Παρέμενε όμως μόνος του, στο δωμάτιό του. «Δεν ζούσα στην Ελλάδα. Ημουν χαμένος σε έναν εικονικό κόσμο», λέει. «Αλλοι λένε ότι θέλουν να αποκτήσουν χρήματα, ή να κάνουν πολλά ταξίδια. Εγώ δεν είχα στόχο, γενικά. Ούτε να παίζω μέχρι να πεθάνω ήθελα, που λέει ο λόγος. Πρόσφατα άρχισα να σκέφτομαι για στόχους. Θέλω να τελειώσω τη θεραπεία, να πιάσω μια δουλειά, να αποκτήσω δική μου οικογένεια».

Έντυπη

 
 Share on Facebook Share on Twitter Share on Reddit Share on LinkedIn
No Comments  comments 
formats

Αυστρία: Στη νομοθέτηση 12ωρης εργασίας προχωρά η ακροδεξιά κυβέρνηση

Στη θέσπιση 12ωρης εργάσιμης μέρας ή 6οωρης εβδομαδιαίας εργασίας, ετοιμάζεται να προχωρήσει η ακροδεξιά κυβέρνηση της Αυστρίας, ικανοποιώντας τις απαιτήσεις του εγχώριου κεφαλαίου και των πολυεθνικών που εδρεύουν στη χώρα.

«Οι αλλαγές στην εργατική νομοθεσία είναι απαραίτητες για να έχουν οι εταιρείες μεγαλύτερη ευελιξία» είναι το φιλο-μονοπωλιακό επιχείρημα της κυβέρνησης Κούρτς. Η κυβέρνηση του συντηρητικού Λαϊκού Κόμματος (ÖVP) και του ακροδεξιού κόμματος των Ελεύθερων (FPÖ) επιδιώκει να επιβάλλει συνθήκες εργασιακής «γαλέρας» στην Αυστρία, «ξεζουμίζοντας» την εργατική τάξη της χώρας προς όφελος των αφεντικών.

Ο συγκεκριμένος νόμος που προβλέπει την αύξηση των εργασίμων ωρών και αναμένεται να εγκριθεί από το κοινοβούλιο της Αυστρίας την Πέμπτη, προκάλεσε την έντονη αντίδραση εργαζομένων και συνδικάτων.

Το Σάββατο 80.000 άνθρωποι διαδήλωσαν στους δρόμους της Βιένης εναντίον των αντεργατικών σχεδίων της κυβέρνησης να παραταθεί η εργάσιμη ημέρα έως και στις 12 ώρες.  «Θα αντισταθούμε σε αυτό με όλα τα μέσα που έχουμε στη διάθεσή μας», τόνισε ο Βόλφγκανγκ Κάτσιαν, πρόεδρος της γενικής συνομοσπονδίας συνδικάτων της Αυστρίας, ενώπιον των συγκεντρωμένων.

Ωστόσο ο πρόεδρος των Συνδικάτων, επέλεξε να  προβάλει την απαίτηση, η κυβέρνηση να θέσει σε δημοψήφισμα τη θέσπιση του δωδεκάωρου και την επέκταση των εργάσιμων ωρών της εβδομάδας έως και στις 60 ώρες, βάζοντας ουσιαστικά σε δεύτερη μοίρα την ένταση των κινητοποιήσεων.

Την ίδια στιγμή η κυβέρνηση από την πλευρά της, δείχνοντας την αποφασιστικότητα της, να προωθήσει την πολιτικής προς όφελος του κεφαλαίου, δηλώνει ότι η μόνη …«παραχώρηση» που προτίθεται να κάνει, είναι να επιβάλλει υποχρεωτικό 10ωρο και οι εργαζόμενοι να επιτρέπεται να αρνηθούν τις επιπλέον 2 ώρες δουλειάς, «χωρίς να χρειάζεται κάποια δικαιολογία»… Επί της ουσίας πρόκειται για κοροϊδία, αφού οι εργαζόμενοι θα βρίσκονται αντιμέτωποι με τις απειλές των αφεντικών για απόλυση στην περίπτωση που δεν «συμμορφώνονται»…

Γίνεται αντιληπτό ότι το φασιστικό – ακροδεξιό συνονθύλευμα που κατέχει την εξουσία στην Αυστρία, έρχεται να υπηρετήσει με τον καλύτερο τρόπο τα συμφέροντα των επιχειρηματικών ομίλων και του κεφαλαίου ισοπεδώνοντας κατακτήσεις και αυξάνοντας στο μέγιστο βαθμό την εκμετάλλευση σε βάρος των εργαζομένων.

 
 Share on Facebook Share on Twitter Share on Reddit Share on LinkedIn
No Comments  comments 
formats

Στη Βαρκελώνη το πλοίο με του πρόσφυγες που «έδιωξαν» Ιταλία και Μάλτα

Μη κυβερνητική οργάνωση γνωστοποίησε το Σάββατο ότι διέσωσε στη Μεσόγειο 59 πρόσφυγες στα ανοικτά της Λιβύης και ότι το πλοίο της κατευθύνεται προς τη Βαρκελώνη, αφού ο ιταλός υπουργός Εσωτερικών Ματέο Σαλβίνι διεμήνυσε ότι δεν υπήρχε καμία περίπτωση το σκάφος να δέσει σε ιταλικό λιμάνι.

Η ισπανική ΜΚΟ ProActiva Open Arms ανέφερε μέσω Twitter ότι το σκάφος της, με τους 59 διασωθέντες, κατευθύνεται προς «ασφαλές λιμάνι». Αργότερα ανακοίνωσε ότι έλαβε άδεια το πλοίο της να ελλιμενιστεί στη Βαρκελώνη, προσθέτοντας πως αναμένει το σκάφος να φθάσει στην πόλη την Τετάρτη.

«Παρά τα εμπόδια, συνεχίζουμε να προστατεύουμε τη ζωή των αόρατων ανθρώπων. Οι αφηγήσεις τους για το τι βίωσαν στη Λιβύη φέρνουν τρόμο», τόνισε η οργάνωση.

Σύμφωνα με στέλεχος της ProActiva Open Arms, ανάμεσα στους ανθρώπους που σώθηκαν από το πλοίο της είναι Παλαιστίνιοι, αλλά και Σύροι.

Ο Σαλβίνι είχε υποστηρίξει μέσω Facebook νωρίτερα ότι το σκάφος της ProActiva Open Arms  έφθασε στο πλεούμενο των μεταναστών και τους διέσωσε πριν από το λιβυκό λιμενικό εντός της περιοχής λιβυκής ευθύνης ως προς τις επιχειρήσεις διάσωσης.

«Το κοντινότερο λιμάνι είναι η Μάλτα, η οργάνωση και η σημαία (του πλοίου της) είναι ισπανικές: μπορούν να ξεχάσουν την ιδέα να αφιχθούν σε ιταλικό λιμάνι», έγραψε.

Την προηγουμένη ο υπουργός Εσωτερικών της Ιταλίας, αρχηγός του ακροδεξιού κόμματος της Λέγκας, προειδοποίησε ότι τα ιταλικά λιμάνια θα είναι κλειστά «όλο το καλοκαίρι» για τα πλοία των ΜΚΟ που διασώζουν πρόσφυγες και μετανάστες στη Μεσόγειο.

Από την πλευρά του, ο υπουργός Εσωτερικών της Μάλτας Μάικλ Φαρούτζα αμφισβήτησε την εκδοχή των γεγονότων που παρουσίασε ο Σαλβίνι, διαβεβαιώνοντας ότι οι μετανάστες διασώθηκαν σε μια περιοχή ανάμεσα στη Λιβύη και το ιταλικό λιμάνι Λαμπεντούζα. «Σταματήστε να διασπείρετε ανακριβείς πληροφορίες και να ανακατεύετε τη Μάλτα χωρίς κανέναν λόγο», απαίτησε μέσω Twitter.

Νωρίτερα αυτή την εβδομάδα, το σκάφος μιας γερμανικής ΜΚΟ, το Lifeline, αφίχθη στη Μάλτα με 233 μετανάστες που είχε διασώσει, έπειτα από μια οδύσσεια διάρκειας μιας εβδομάδας που σημαδεύτηκε από εντάσεις. Ωστόσο ο μαλτέζος πρωθυπουργός Τζόζεφ Μουσκάτ έκανε λόγο για μια χειρονομία που δεν θα επαναληφθεί, μια ad hoc λύση, όπως σημείωσε.

Έπειτα από εβδομάδες έντασης, οι ηγέτες της ΕΕ κατέληξαν την Παρασκευή σε έναν συμβιβασμό που μεταξύ άλλων προβλέπει να δημιουργηθούν «πλατφόρμες αποβίβασης» εκτός Ευρώπης, για να αποθαρρύνονται οι μετανάστες και οι πρόσφυγες να κάνουν τον επικίνδυνο διάπλου της Μεσογείου, αλλά και «κλειστά κέντρα» εντός ΕΕ, όπου θα κρατούνται οι αιτούντες άσυλο ωσότου ολοκληρώνεται η επεξεργασία των αιτήσεών τους.

Την Παρασκευή, τρία βρέφη έχασαν τη ζωή τους και άλλοι 100 άνθρωποι κηρύχθηκαν αγνοούμενοι μετά το ναυάγιο άλλου ενός πλεούμενου με πρόσφυγες και μετανάστες στα ανοικτά των λιβυκών ακτών.

Η τραγωδία ανέβασε κι άλλο το πολιτικό θερμόμετρο στην Ιταλία, όπου κυβέρνηση απέρριψε τις καταγγελίες της αντιπολίτευσης ότι φέρει ευθύνες εξαιτίας του τρόπου που αντιμετωπίζει τις ΜΚΟ, και πρόσθεσε ότι ο καλύτερος τρόπος να σώζονται ζωές είναι να προλαμβάνονται οι αποπλεύσεις από τη Λιβύη. «Όλο λιγότεροι αναχωρούν, τόσο λιγότεροι πεθαίνουν», πέταξε ο Σαλβίνι.

 
 Share on Facebook Share on Twitter Share on Reddit Share on LinkedIn
No Comments  comments 
formats

Με 47 μετάλλια θα επιστρέψει στην Ελλάδα η Μεσογειακή Ομάδα

Με δύο ασημένια μετάλλια, ένα στο βόλεϊ γυναικών και ένα στο πόλο των ανδρών, ολοκληρώθηκε η συμμετοχή της ελληνικής αποστολής στους Μεσογειακούς Αγώνες της Ταραγόνα.

Οι εκπρόσωποι της χώρας μας κατέκτησαν συνολικά 47 μετάλλια (12 χρυσά, 14 ασημένια και 21 χάλκινα) και η ελληνική σημαία βρίσκεται στην 6η θέση στον πίνακα των μεταλλίων. Στην προηγούμενη διοργάνωση, το 2013, οι αθλητές και οι αθλήτριές μας είχαν ανεβεί στο βάθρο 61 φορές.

Η εθνική ομάδα πόλο των αδρών αντιμετώπισαν την υπερδύναμη της ανδρικής υδατοσφαίρισης, τη Σερβία και έδειξαν ότι βρίσκονται σε άριστη κατάσταση εν όψει του ευρωπαϊκού πρωταθλήματος (14-28/7). Η κανονική διάρκεια του αγώνα ολοκληρώθηκε με τα δύο συγκροτήματα ισόπαλα (8-8) και η διαδικασία των πέναλτι έφερε τη Σερβία στην πρώτη θέση του βάθρου (12-10).

Στον τελικό του βόλεϊ των γυναικών, δεν αγωνίστηκαν με την εθνική, εξαιτίας τραυματισμών, δύο από τις βασικές παίκτριές της, οι Στράντζαλη και Μερτέκη. Οι διεθνείς μας ηττήθησαν από τις Κροάτισσες με 3-1.

 

Η παρουσία της ελληνικής αποστολής στην Ταραγόνα θεωρείται επιτυχημένη. Αξίζει να αναφέρουμε ότι πολλές ομοσπονδίες έστειλαν νέα ταλαντούχα παιδιά με στόχο τη συγκομιδή εμπειριών και κορυφαίοι αθλητές, όπως π.χ. Στεφανίδη, Φιλιππίδης, Πετρούνιας κ.α., συνέχισαν την προετοιμασία τους για τα παγκόσμια και τα ευρωπαϊκά πρωταθλήματα των αθλημάτων τους.

«Θεωρώ ότι η παρουσία μας στην Ταρραγόνα ήταν απόλυτα επιτυχημένη και παρά την απουσία αρκετών πρωταθλητών μας σε διάφορα σπορ για διαφόρους λόγους η τελική συγκομιδή των μεταλλίων μας κρίνεται πολύ ικανοποιητική. Κατακτήσαμε μετάλλια σε 16 από τα 27 αθλήματα, στα οποία πήραμε μέρος», δήλωσε ο αρχηγός της αποστολής, Αντώνης Νικολόπουλος.

 
 Share on Facebook Share on Twitter Share on Reddit Share on LinkedIn
No Comments  comments 
formats

«Το ποδόσφαιρο είναι η τελευταία ιερή παράσταση των καιρών μας»

«Το ποδόσφαιρο είναι η τελευταία ιερή παράσταση των καιρών μας. Κατά βάθος πρόκειται για ιεροτελεστία, αν και είναι μια απόδραση. Ενώ άλλες ιερές παραστάσεις βρίσκονται σε παρακμή, ακόμα και η θεία λειτουργία, το ποδόσφαιρο είναι η μοναδική που μας έχει απομείνει. Είναι το θέαμα που αντικατέστησε το θέατρο».

Αυτό έγραψε πριν περίπου 50 χρόνια ο φημισμένος ποιητής, σκηνοθέτης, ζωγράφος Πιέρ Πάολο Παζολίνι στο «Monthly Review», και ίσως σε αυτό συμπυκνώνεται και η στενή σχέση του ποδοσφαίρου με την τέχνη.

Δεν είναι τυχαίο ότι μεγάλοι καλλιτέχνες, ιδιοφυείς δημιουργοί λάτρεψαν το ποδόσφαιρο, εμπνεύστηκαν και επηρεάστηκαν απ’ αυτό. Το να απαριθμήσεις όλους τους καλλιτέχνες που ξετρελάθηκαν με το ποδόσφαιρο είναι μάταιο. Είναι ένας κατάλογος που δεν θα τελειώσει ποτέ. Όπως και για τους αυθεντικούς καλλιτέχνες του ποδοσφαίρου που προκάλεσαν ρίγη συγκίνησης σε εκατομμύρια ανθρώπους, αλλά και ομάδες – περίλαμπρους θιάσους που δημιούργησαν με τη σειρά τους απίστευτες εικόνες ομορφιάς και μυθικές ιστορίες. Άλλωστε, το ποδόσφαιρο έχει σχέση με όλες σχεδόν τις τέχνες. Με τη γλυπτική και τη ζωγραφική, από το πάγωμα της εικόνας, τη φωτογραφία μιας στιγμής του μεγαλείου ενός Πελέ ή ενός Μαραντόνα.

Με τη μουσική που συνοδεύει τον αγώνα και βγαίνει από χιλιάδες φωνές θεατών του γηπέδου. Με την αρχιτεκτονική, που βλέπεις από ψηλά να αναπτύσσεται σύμφωνα με το σχέδιο και την τακτική του προπονητή, αλλά και το χορό, όπως εύκολα μπορεί να καταλάβει κανένας. Βλέπεις τον Κρόιφ, τον «Νουρέγιεφ του ποδοσφαίρου» και δεν έχεις καμία αμφιβολία για τη σχέση ποδοσφαίρου και κλασικού χορού. Για το θέατρο τι να πεις, όταν σε ορισμένους αγώνες μπορείς να απολαύσεις «εξαιρετικές ερμηνείες», αλλά και το κακό θέατρο που έχει εισβάλει και στο ποδόσφαιρο, όταν βλέπεις ποδοσφαιριστές να οριζοντιώνονται επειδή τον αγριοκοίταξε ο αντίπαλος ή του χάλασε τη χωρίστρα των μαλλιών του.

Η σχέση με τον κινηματογράφο ίσως είναι η πιο στενή. Ίσως γιατί και για τον κινηματογράφο υπάρχουν ενστάσεις αν και κατά πόσο είναι τέχνη. Η αμφισβήτησή του αρχίζει νωρίς από τον Λουίτζι Πιραντέλο και φτάνει μέχρι σήμερα με την κυριαρχία των μηχανημάτων και της τεχνολογίας.

Πάντως, σίγουρα και οι δύο «τέχνες» θέλουν τους καλλιτέχνες τους. Ο κινηματογράφος έχει τον σκηνοθέτη, το ποδόσφαιρο τον προπονητή (ή ακόμη και τον σκηνοθέτη μέσα στον αγωνιστικό χώρο – οι Ιταλοί έχουν μια θέση στις ομάδες αυτή του regista (σκηνοθέτη), με κυρίαρχους τους Πλατινί, Μπάτζο, Αντονιόνι).

Τους πρωταγωνιστές, τον Πατσίνο και τον Μπεστ, τους ρολίστες, τον Τζον Γκίλγουντ και τον αγαπημένο παίχτη του Κλαφ και μόνιμο στην ενδεκάδα του Τζον Μαγκόβερν, είναι αυτοί που δουλεύουν με τον καλύτερο τρόπο για τους πρωταγωνιστές.

Η ιστορία που αποκαλύπτει ο Πλατινί είναι ενδεικτική: Όταν τον βλέπει να καπνίζει ο Τζιάνι Ανιέλι και τον ρωτά γιατί, ο Γάλλος άσος του απάντησε «το θέμα δεν είναι αν καπνίζω εγώ, αλλά τι κάνει ο Μπονίνι, που τρέχει για μένα». Φυσικά υπάρχουν και οι κομπάρσοι, χιλιάδες απ’ αυτούς γεμίζουν τα πλάνα και τα γήπεδα, αλλά και οι κλασικοί «κακοί» όπως ο Τζιαν Μαρία Βολοντέ στα γουέστερν σπαγγέτι, έτσι και ο εξαίρετος αμυντικός Σέρχιο Ράμος στη Ρεάλ της βασίλισσας του ποδοσφαίρου και της προκλητικής προστασίας από το ποδοσφαιρικό παραγοντικό κατεστημένο.

Αλήθεια, το ποδόσφαιρο, που ενέπνευσε τον Παζολίνι, έκανε φανατικό Γιουβεντίνο τον θρυλικό τενόρο Λουτσιάνο Παβαρότι και μεγάλους καλλιτέχνες σε όλο τον πλανήτη να δημιουργούν γι’ αυτό και μέσα απ’ αυτό, υπάρχει ακόμη; Η απάντηση δεν είναι εύκολο να δοθεί, αλλά σίγουρα οι εποχές αλλάζουν. Το χρήμα και τα συμφέροντα κυριαρχούν. Όπως σημειώνει σε πρόσφατο άρθρο του στο BBC ο Jason Farago «το ποδόσφαιρο είναι πολύ μεγάλη επιχείρηση και προσφέρει τεράστιες ευκαιρίες για ξέπλυμα χρημάτων, φοροδιαφυγή, κρυφές συναλλαγές και άλλες οικονομικές παρανομίες».

Απ’ την άλλη είναι η τηλεόραση. Το τηλεοπτικό προϊόν. Πολλά τα χρήματα, ακριβές μεταδόσεις και σκηνοθεσία. Το ποδοσφαιρικό θέαμα προσφέρεται, αλλά την ίδια στιγμή χάνεται η μαγεία. Αυτό που έβλεπε ένας στο γήπεδο και μετέφερε προφορικά σε άλλους δέκα ή είκοσι. Όταν το τρανζιστοράκι ήταν κι αυτό ένας μικρός «θεός». Είναι φανερό πια ότι οι ποδοσφαιριστές είναι ένα προϊόν που πρέπει να υπερπροβάλλεται.

Επιστρέφοντας στον Παζολίνι, που είχε πάθος με το ποδόσφαιρο και όπως είχε πει δεν θα ξέχναγε ποτέ τα απογεύματα στην Μπολόνια, όπου ως παιδί έπαιζε μπάλα 6-7 ώρες κάθε μέρα, αν και συνέχισε να κυνηγά την μπάλα μέχρι το πρόωρο τέλος της ζωής του, θα ήταν μάλλον ιδιαίτερα δύσκολο να μπει ένας νέος στο δικό του ποδοσφαιρικό κόσμο. Θα ήταν δύσκολο να πιστέψει αυτό που έλεγε ο Παζολίνι, ότι δηλαδή «ο πρώτος σκόρερ ενός πρωταθλήματος είναι πάντα ο μεγαλύτερος  ποιητής της χρονιάς».

 

 

 
 Share on Facebook Share on Twitter Share on Reddit Share on LinkedIn
No Comments  comments 
formats

ΗΠΑ: Διαδηλώσεις κατά της μεταναστευτικής πολιτικής του Τραμπ

Δεκάδες χιλιάδες άνθρωποι διαδηλώνουν σε διάφορες πόλεις των Ηνωμένων Πολιτειών κατά της μεταναστευτικής πολιτικής του Ντόναλντ Τραμπ, για να ζητήσουν κυρίως την άμεση επανένωση των παιδιών με τους γονείς τους που έχουν συλληφθεί ως παράνομοι μετανάστες στα αμερικανο-μεξικανικά σύνορα.

Η μεγαλύτερη διαδήλωση οργανώνεται στην Ουάσινγκτον στο πάρκο που συνορεύει με τον Λευκό Οίκο. Αλλά ο πρόεδρος βρίσκεται ως συνήθως σε ένα από τα πολλά γήπεδα γκολφ που βρίσκονται στη ιδιοκτησία του, στο Μπέντμισνστερ, κοντά στην Νέα Υόρκη.

 

«Οι οικογένειες πρέπει να μείνουν ενωμένες», είναι το σύνθημα της ημέρας, την ώρα που οι ομοσπονδιακές αρχές έχουν πλέον εντολή να επιστρέψουν τα παιδιά στους γονείς τους, μία επιχείρηση που καθυστερεί.

Στην Νέα Υόρκη, χιλιάδες διαδηλωτές συγκεντρώθηκαν στο νότιο Μανχάταν για να κάνουν πορεία διασχίζοντας την Μπρούκλιν Μπριτζ με κατεύθυνση το Μπρούκλιν.

Τα συνθήματα, «Διαλύστε το ICE», «Η δική μας Νέα Υόρκη είναι μία Νέα Υόρκη των μεταναστών» ή ακόμη «Οι οικογένειες πρέπει να μείνουν μαζί» είναι γραμμένα σε πλακάτ. «Πείτε το δυνατά, οι πρόσφυγες είναι καλοδεχούμενοι εδώ».

Η Κόρτνι Μαλόι, μία 34χρονη δικηγόρος, κρατά ένα πανώ που γράφει: «Το μόνο μωρό που του αξίζει να είναι σε κλουβί είναι ο Ντόναλντ Τραμπ».

«Πραγματικά, είναι πολύ σημαντικό για μας να δείξουμε στον κόσμο και ιδιαίτερα στους μετανάστες, ότι είμαστε με το μέρος τους. Αυτό, δεν είναι η Αμερική», δήλωσε στο Γαλλικό Πρακτορείο.

Tην Πέμπτη, 600 διαδηλωτές, στην πλειοψηφία τους γυναίκες, συνελήφθησαν και στην συνέχεια αφέθηκαν ελεύθερες από την αστυνομία του Καπιτωλίου, αφού διαδήλωσαν πολύ ηχηρά στο εσωτερικό κτιρίου της Γερουσίας.

H διάσημη ηθοποιός Σούζαν Σάραντον συνελήφθη την Πέμπτη καθώς συμμετείχε σε διαδηλώσεις ενάντια στην πολιτική της κυβέρνησης του Ντόναλντ Τραμπ για το μεταναστευτικό, που προβλέπει τον διαχωρισμό παιδιών μεταναστών από τους γονείς τους.

Η Σούζαν Σάραντον πραγματοποιούσε καθιστική διαμαρτυρία μαζί με άλλες 600 γυναίκες έξω από το κτήριο της γερουσίας.

Ο πρόεδρος των ΗΠΑ υπαναχώρησε στις 20 Ιουνίου στην πολιτική του χωρισμού των οικογενειών, αλλά μέχρι χθες περί τα 2.000 παιδιά επί συνόλου 2.300, περίμεναν να ξαναβρούν τους γονείς τους. Τα παιδιά κρατούνται σε κέντρα σε ολόκληρη την χώρα, ορισμένες φορές σε απόσταση χιλιάδων χιλιομέτρων από τους τόπους όπου κρατούνται οι γονείς.

Ομοσπονδιακός δικαστής του Σαν Ντιέγκο έδωσε στις ομοσπονδιακές αρχές προθεσμία 30 ημερών για την επανένωση των οικογενειών και 15 ημερών στις περιπτώσεις που τα παιδιά είναι ηλικίας κάτω των 5 ετών.

Οι καθυστερήσεις αυτής της διαδικασίας και η ανακοίνωση της κυβέρνησης Τραμπ ότι πλέον υπό κράτηση θα τίθενται ολόκληρες οι οικογένειες, χωρίς εξαίρεση εξαιτίας της παρουσίας των παιδιών, προκαλούν την οργή της αμερικανικής αριστεράς και την δυσαρέσκεια μέρους των Ρεπουμπλικανών.

 

 

 

 

 

 
 Share on Facebook Share on Twitter Share on Reddit Share on LinkedIn
No Comments  comments